Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Beni şairler anlar, şaire geçer nazım,
Ben içimi dökerim, siz buna deyin nazım,
Ben ne Necip Fazılım, ne de Hikmetli Nazım,
Adım Sinan mahlasım, İnsani diye geçer. SİNAN KARAKAŞ

Uyu uyu bebek uyu,
Bebeğimin güzel huyu,
Susuz kalmış, bizim kuyu,
Bulamadım sana suyu,

Uyu bebek uyu uyu

Kendini hep yalnız gören adam

Zannetme bihaberdir yaradan

Tek olmak yalnız olmak değildir

On aralıktır dünya, insan hakları günü,
İnsandır bu dünyanın, nadide olan gülü,

Koparmayın dalından, gül her zaman kokmalı,
Yaratanın verdiği, kokuları yaymalı,

Beni yalnız sen anlarsın,
Sana dökerim içimi,
Her ne söylesem duyarsın,
Bilirsin bütün işimi.

Varlığı var eden ilah,

Şu kapkara dünyama

Bilsen ne ışık oldun

İnan ki sen rüyama

Yaptığına inanmayan, yaptığını över mi,
Pişimanlıklar duymayanlar, hiç dizini döver mi,
Söven kendine sövermiş, bunu bilen söver mi,
Kişilerin söylediği, aynasıdır biline.,

Şu bülbülün ahı vahı

Gülün var mıdır günahı

Bülbülün sulhu selahı

ÇOK ALIŞTIM

Seni bulmaya çalıştım,
Gece gündüz düşüncemde,
Bulduğumda çok alıştım,
Yaşayarak her zerremde.

Dağlar dağlar yüce dağlar
Sığınmış sana yavrular
Göz yaşları bend yıkmakta
Sanki Fırat gibi çağlar