Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gelo ez brindarım,
Mêz bıkın veka arım,
Ez bume hersı çawa,
Veka baran dıbarım.

Brinamın pır kure,

Sen yoksun diye her yer, zından olur gözüme,
Dilim lal olmuş gibi, sesler gelmez sözüme,
Yok gibi davrananlar, bakmıyorlar yüzüme,
Yanmadan erişilmez, seven bilir çözüme.

Seven sevmişse eğer, döner pervane gibi,

Havar havar dıbêm havar,..................İmdat imdat derim imdat
Dılımıra ketiyı ar,.................................Yüreğime ateş düştü
Ez kesira ne gotım yar,......................Kimseye yar demedim
Gırinamın bu zaru zar,........................Zaru zar ağlıyorum

Gündüz oluyor,
Gece oluyor,
Zemberek gergin,
Dünya dönüyor.

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Ağlayan yürekte, insanlık vardır,
İnsanı sevenler bana da yardır,
İnsanlık sevgisi yürekte hardır,
Mekanlar zamanlar engel olamaz.

Yusuf'un kardeşleri, kıskandılar Yusuf'u,
Allah'n takdiridir, Yusuf'a belletilen,
Parlaması dilenmiş, olmaz şems'in küsufu,
Köleyken vezirliğe, Yusuf'tur yükseltilen,

De ki hamd ettim Allah'a,
Girmem bir daha günaha,
Yüzümü döndüm Kâbe'ye,
Erişmek için felaha.

Yarın günlerden Cuma,
Tevbem vardır suçuma,
Az biraz zaaf görse,
Şeytan geçer hücuma.