Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kimseye zorlama kendi dinini,
Zorlanan din asla benimsenemez,
Paylaşmak istersen eğer fikrini,
Onu yaşa kimse engel olamaz.

Dünya kaynayan kazan,
İçinde çoktur azan,
Yem zokanın ucunda,
Sakın ha olma sazan.

Gündüz oluyor,
Gece oluyor,
Zemberek gergin,
Dünya dönüyor.

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

Gelo ez brindarım,
Mêz bıkın veka arım,
Ez bume hersı çawa,
Veka baran dıbarım.

Brinamın pır kure,

Aynalar hiç eksiksiz görüntünü yansıtır,
Kendi kendini insan, seyre dalar aynada,
Yapılanları görmek, sanılmasın basittir,
Zaviyen yaptığından, resim verir sana da.

Zeka aklın bir şubesidir,
Kafa aklın külubesidir,
Yürek ise aklın ebesidir,
Üret üretebildiğin kadar.

Yaradanın nezdinde, eşittir tüm insanlar,
Bu eşitliği bozan, gaspçı konumuna düşer,
Güneş gibi su gibi, adildir tüm ihsanlar.
Adaleti çiğneyen, olur zulmeden beşer.

Şeytanın temsilcisi, şeytanların lideri,
Tağut ve belamların, zalimlerin önderi,
Amerikan devleti, gitmektedir ileri,
Zulüm baki olamaz, ilanihaye sürmez,