Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne balçıkla sıvanır ne bulut olur perde,
Allah bil ki Güneşi, deva etti her derde.

Ağlama dediler ağlamayanlar,
Çektiğim çileyi anlamayanlar,
Ruhunda sıkıntı yaşamayanlar,
Ne bilsin garibin, ne çektiğini.

Neden üstüme geliyorsun, asla sana uymayacağım,
Ne kadar yalvarırsan yalvar, bil ki seni duymayacağım,
Uzak dur kokunu da al git, kokuna da yer yok yanımda,
Adını sildim defterimden, asla seni anmayacağım,

Zulmü hedef mi edinmişsin, hala zulümde ısrarın ne,

NADİM OL

Günahtan rücu etmek, erdemin işareti,
Pişmanım diyen için, görülür basireti,
Günahından nadim ol, istiyorsan Cenneti,
Hadi gel tevbe eyle, de ki ben nedim oldum,

Seni görmeden önce, ne güneş ne ay vardı,
Yüzün güneşim oldu, tüm benliğimi sardı,
Sensiz her yer karanlık, dört bir yanım duvardı,
Seni görmeden önce, ne güneş ne ay vardı.

Tefrika bir bütünü, yapmakta darmadağın,
Bütünü kaybedersen, olamaz aradığın.
Hazana uğramışsa sararmışsa yapraklar,
Kime ne fayda verir, meyvesiz kalan bağın.

Ne sen beni anladın, ne de ben seni,
Sürükledi bir rüzgar, bizi bu güne,
Ya sen ya da benim, gülün dikeni,
Bakmak istemiyorum, inan ki düne

Neden hasret beni yaktı
Kemiklerimi eritti
Yar beni bırakıp gitti
Şimdi söyle ne yapayım

İster idim yare gidem

Düşmez kalkmaz bir Allah,
İşlemediysen günah,
Ölen bile dirilir,
Hiç kimseden alma Ah.

Bakmakla olsaydı, kedi kasap olurdu,
Görmekle olsaydı, herkes sarraf olurdu,
Sevmekle olsaydı, sevenler mecnun olurdu,
Nihayeti ise, olmak yada olmamaktır.