Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dilden çıkan da söz,
Gözden akan da söz,
Sözün kaynağı,
Yüreği yakan köz.

BUNDAN GAYRI

Namazımı kıldılar,
Omuzlara aldılar,
Sevenlerim de beni,
Dualarla saldılar.

Hiç kimse sorgulamaz, liderin eylemini,
Ölçüyle kıyaslamaz, bilinmez denklemini,
Surgu için insana akıl verilmedi mi,
Liderin aklı ile, sarfeder sözlerini.

Herkes kendine benzer, olana biat eder,

Kafamda bin bir türlü soru var,
Sorular cevapsız kalmaktalar,
Her kime yöneltsem susuyorlar,

Sorular sorular ah sorular,
Beynimin üstüne otururlar,

Bana Sünni diyorlar, demesinler arkadaş,
Benim adım Müslüman, yapmayın bana traş,
Siz bilseniz ne çıkar, beni de hiç bilmeyin,
Beni bilen biliyor, atmayınız bana taş,

Dünde yanlış yapanların, yanlışxlarını bilelim,
Doğru yapan her kim ise, hayırlarla yad edelim,
Yanlışlara yanlış katmak, dünkü yanlışlardan elim,
Dünden kalan her yanlışı, hep beraber düzeltelim.

Cümleyi var eden Allah,
Ondan gayrı olmaz felah,
Teslim olmuşum Rabbime,
Yalnız Hakta sulhu salah.

Magdur ve mazlumu anlamanın yolu
Magdur ve mazlum olmak değil elbet
Onların içinde düştüğü durumu
Empati yapmazsan sürer ebed müddet.

Sen benim güneşimdin, seni nasıl kaybettim,
Terk edip gittiğinde, karanlıklara ittin,
Sen yoksan mehtap da yok, ışık yok ateş de yok,
Bu karanlığı yalnız, aydınlatır suretin.

Sür atını desem de, düşür sen süratini,
Kaza yaparsan eğer, tanımam suratını.