Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yunus olup varsam hazza,
Veysel gibi, vursam saza,
El açsam dursam niyaza,

Ben benlikten geçer miyim,
Aşk badesi içer miyim,

"Aşkını aldım senden, yüreğimde duruyor,
Kalbimin her atışı, tek ismini vuruyor,
Gözden ırak olunca, sanma gönül unutur,
Vuslata olan özlem,yüreğimi buruyor."

Herşey Hakkın nazarında,
Dünya yumurta zarında,
Senin insanlığın bil ki,
Bakışında ve arında.

Başında dolanır kara bulutlar
Anasız kalmasın masum yavrular
Kırılmasın asla beyaz umutlar

Başı yüce dağlara ne karlar yağar
Bilmezsin koynunda yavrular ağlar

Yoğun bir sevgi bombardımanına tutuldum

Ayağım kesildi yerden kendimi havada buldum

Anladım sen de aç ben de muhtacım sevgiye

Şu yirmi sekiz şubat,
Berbattan daha berbat,
Berbattan kurtulmanın,
Yolu sabrile sebat.

YOK ARTIK ŞUUR

Düşmüştüm,
Her tarafımda çamur,
Üzerimde yağmur,
Paramparça gözlüğüm,

Seçmenin yarısı kadın,
Anamız bacımız kadın,
Anayasa meclisinde,
Görüyorum ki yok adın.

Dileğim yerine gelmedi diye sakın üzülmeyesin,
Dileğinin Hakka ulaşmadığını mı zannetmektesin,
Dilinle istesen de yüreğinden geçirsen de o duyar,
Yoksa geleceğin ne getireceğini mi bilmektesin,

Nefis mani olmak ister, insanlığı ifaya,
Hayvandan da olur beter, yoksa insanda haya.
Görüntüye bakarsanız, insan dersiniz amma,
Düşünce necise benze, sürülünce sahaya.