Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Esmer esmer baxıyor,
Bahan kafa taxıyor,
O kafa taxtıgını,
Kağıt gibi yaxıyor.

Esmerim Amed'lıdır,

Zafer
Çalışmaz seyredersen, boşa bekleme zafer,
Komutan mı sanmıştın, daha olmadan nefer,
Yaklaşımın sorunlu, gözünde kalmamış fer,

Aşam dedim aşamadım, dağlar bana engel oldu,
Dağların ardında yarim, saçını başını yoldu,
Elimde kırmızı gülüm, açamadan hemen soldu,

Dağlar dağlar zalım dağlar, yok mu sizin taptığınız,
Bilmez misin yarim ağlar, nedir bana yaptığınız,

İnsan zaman gibidir, gittimi geri gelmez,
Bilirim sandığının, belki çoğunu bilmez,
Farkındadır çoğu kez, görmekte bir çok şeyi,
Bazen de arıyorken, kendini dahi görmez,

Allaha ve Peygamberine sorduysan daha ne çözüm ararsın.
Dönüp bir kendine bak behey ahmak düşüncenle zararsın.

Ne aşkın ne sevmenin zamanı olmaz,
Sevmek için zaman kollanır mı bilemem,
En umulmadık zamanda girer insanın yüreğine,
Hadi git desende,
Der ki gidemem,
Asla izin vermez, yüreğin bu isteğine,

Zaman müthiş bir silgidir, yerinde yeller estirir,
Dün benim dediğin yerde, sana karşı kin kusturur,
Kimler geldi, kimler geçti, karıuna bile kalmadı,
Bir metrelik mezar ile, konuşanları susturur,

ZAM ZAM ZAM

Zam üstüne zam yağıyor,
Yok mu buna dur diyecek,
Sanırsın inek sağıyor,
... Kim yiyecek kim giyecek.

İnanmışım Rabbim sana

Bilirim ki sensin büyük

Yalnız sana bağlanmışım

İçinin yangınınca, özlem duyduğun ser ab,
Bilki kavuşana dek, göreceğin hep serap.