Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ANLAMIYORUM ARKADAŞ

Anlamıyorum arkadaş,
Bu hastalık da nereden geldi bana,
Ölecekmişim gibi bakıyorlar,
Ya ben niye ölüyorum,

Ömrümün kış mevsiminde, çiçekler açmaz bana,
Talihim hiç gülmeyecek, neden sevgiden yana,
Sitem bile etmiyorum, nasıl edeyim sana,

Anla beni, anla beni, ne olur anla beni,
Kapılarımı açmışım, bekliyorum gelmeni,

Yüce dağ başına, ulaştı sevgim,
Uzayı gezerek, dolaştı sevgim,
Bilmez misin sana, bulaştı sevgim,

Sevgimin ruhunu, anlamalısın,

Baharı değiştim bil ki kış ile
Ağladım gözlerim doldu yaş ile
Kimlere gideyim ben bu baş ile
Derdimi ben sana anlatacağım

Boynu bükük gibi, yetim kalmışım,
Göz yaşları döküp, çok ağlamışım,
Dertlerle boğuşup, nara yanmışım,

Halimi soracak, kul bulamadım,
Düştüğüm derdimi, anlatamadım,

ANLAŞILMADI

Ne olursun biraz gül,
Sensin bahçamdaki gül,
Ben tükendim oldum kül,

Aptallık şekli değil,
Muhakeme sorunlu,
Maslata var meyil,
Çünkü o ön koşullu.

BÖYLE DERBEDER

Böyle perişan, böyle derbeder,
Ruhumda hüzün, gönlümde keder,
Dermanı ara, deme kim ne der,

Sen alnıma yazılmış, kara lekesin,
Silmek mümkün olsaydı, hemen silerdim,
Bana çektirdiğini, sen de çekesin,
Bana güldüğün gibi, ben de gülerdim.

Kokun bile kalmasın, al üzerimden,

Gönüller yapmak insanın, en birinci görevidir,
Gönül dediğimiz olgu, elbet Allah'ın evidir,
Allah'ı seven insanlar, bunu böyle bilmelidir,
Kırdığı gönül var ise, hemen tamir etmelidir,

Bu fıtratın gereğidir, fıtrat isi Sünnetullah,