Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ezman be sterk nabe,
Kekımın jı xwevn rabe,
İrozi sübe buye,
Gelo bese şiyarbe.

İnsan suretinde olmak, insanı insan yapmaz,
İnsan gibi insandan, güzellikleri kapmaz,
Gözünde hep at gözlüğü, nefis çizgisinde sabit,
Hatasında ısrarcıdır, doğru yola asla sapmaz.

Ey fikri sabit kardeşim, ne olursun bak çevrene,

İyyake neabüdü ve İyyake nestein,
ÇÜNKÜ SENSİN CÜMLE ALEME OLAN MUİN.
SANA KULLUĞUMU İFA ETMEK İSTERİM,
Bir kez değil bin kez engel olsa da lain

Bizler sizler ve onlar bu dünyada insanız
Bilmem insan olduğumuzun farkındamıyız
İnsan olmaktır bizi elbette farklı kılan
Keşke farklılığın ne olduğunu bilseniz

Üstündür haklı olan elbet güçlüler değil

DÜZE ÇIKAR

Hakka olalım tabi,
Ya yetişkin ya sabi,
Müminin rehberidir,
Yaratanın kitabı.

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.

Aşığım aşkı yaratana,
Aşığım aşkı aratana,
Aşığım günü aydınlatana,
Aşığım geceyi karartana,
Aşığım yaprağı sarartana,
Aşığım hesabımı tartana,

İnsan olduğunun farkına varmak,
Farkındalığın sırrına ermek.
Emri almak ve yaşamak,
İstikamet üzre olmak.

Benim için ne düşünürsen düşün

Allah sana,bana hidayet versin

Senin de benim de olmalı düşüm

Ben babamı tanıyorum,
Kardeşimi seviyorum,
Hakkın yasak ettiğini,
Düşüncemle itiyorum.