Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Güller de dudaklar gibi, birer birer büzüldüler,
Bülbüller ve sevgililer, her beraber üzüldüler,
Hırçınlaştı tüm martılar, yükseklere süzüldüler,
Derman mı hani nerede, göz önünden çekildiler.

Öyle güzel ki sevmek, tadı damakta kalır,
Uçurur gökyüzüne, ruhu bedenden alır,
Bir de sevilmek var ya, sevdiğince sevilmek,
Ayaklar yeri deler, başın göğe uzanır.

Her mevsimin Rabbi Allah, güzellikleri gizlemiş,
İşlemeyin dedi günah,bire bir bizi izlemiş,
Zerreler tesbih ederler, mana maddeden güzelmiş,
Xelekessemavati vel ardi fi sitteti eyyamin sümmesteva alel arş.

İnsan düşünürse kendini düzeltir,
Düzelmiş olarak kendini özletir,
Şöyle bir bakın kamil insanlara,
Her yapacağı şeyde merakla gözletir.

Her kapıyı çalacak,
Her bedene dalacak,
Sevenler peşi sıra,
Duaları salacak.

HER KAPIYI ÇALACAK

Nihayetinde ölüm her kapıyı çalacak,
Azrail istisnasız, tüm canları olacak,
Ölenlerden geriye, yaptıkları kalacak,

Keser döner sap döner,
Bağdattan hesap döner,
Bilmeyenler bilsinler,
Her ateş bir gün söner.

Allahım sen herkesin elbette Allahısın
Sana yönelmeyen nadan seni ne bilsin
Bilirim ki her ne varsa yaratanı sensin
Seni inkar edenlere de nimet verirsin

Her şeyin doğal hali, fıtratın ta kendisi,
Fıtrata ters olanın, nefsidir efendisi,
Fıtrattan sapanlara, insan diye bakamam,
Her kim saparsa ondan, kesin olur din dışı.

Okuyan yürektir dilimiz değil,
İsra her müminde, olmalı meyil,
Sanmaki secde eden bedenindir,
Ruhunla beraber secdeye eğil.