Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mırın emrı hedıye.................Ölüm Allahın emri

Roki emı bı mırın.................Bir gün elbet öleceğiz

Vaka zülma ki diye.............Bu kadar zulmü kim gördü

Şühesiz inanmıştı, Hakka İbrahim Halil,
Mütmain olmak için, Haktan istedi delil,
Bir kuşu parçalattı, parça parça dağıttı,
Parçaları toplattı, mütmain etti Celil,,
İnanmayan olacak, mutlaka bir gün zelil.

Aşkı nadan ne bilsin,
Nadan nasıl sevilsin,
Nefsine aşık nadan,
Önce Hakka eğilsin.

Çek etmeli imanını,
Bilmelidir ziyanını,
Neden hala bilmemekte,
Naimliğin anlamını.

Müşkülü olanlara, derim bakın Kurana,
İnsanın reçetesi budur derim sorana,

İslam bir bütündür, parça parça alınmaz,
Müslüman çervesinden, hiç bigane kalamaz,
Magdur olana kimse, dinin ne diye sormaz,
Magdurdan biganeler, hiç Müslüman olamaz.

Ne güzellik ne para, kimseyi cezbetmesin,
İnancınla mutabık olanı seçmelisin,
Ya kendini kaybeder, sen olmaktan çıkarsın,
Ya da pişmanlık duyup, ne yaptım diyeceksin.

Ne sen beni anladın, ne de ben seni,
Sürükledi bir rüzgar, bizi bu güne,
Ya sen ya da benim, gülün dikeni,
Bakmak istemiyorum, inan ki düne

Neden hasret beni yaktı
Kemiklerimi eritti
Yar beni bırakıp gitti
Şimdi söyle ne yapayım

İster idim yare gidem

Bilirim nedenini ağaran saçlarımın

Bilirim cezasını işlediğim suçların

Lakin ne mümkün benim gönlümü mahkum etmem