Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bu gece sokaktayım
Öyle karanlık
Öyle karanlık ve sessiz
Köpekler bile havlamıyor
Karınca yürüse duyacağım gibi
Korkuyorum

Bu gün yarından iyi, dünden kötü olsa da,
Gözlerime yağmurlar, saçıma kar dolsa da,
Yarınları itmezken, dünü unutmuyorum,
Mukadder olan son gün, karşımızda dursa da,

'Düşün ala külli hal öleceksin bu dünyada'

Bulamazsın ölümsüz ne bir deniz ne ada

Pervane olup dolandım,
Tomurcuk iken solandım,
Nefsin hırsını görünce,
Ruhum sıkıldı bulandım.

Gerçekleri savunmak, takdir amaçlı olmaz,
Kişilikle ilgili,hayata bakış açım,
Erdemin terazisi, yalan yanlışla dolmaz,
Kendime saygı duymak, asıl benim amacım.

BENİM ADIM

Size mi kalır sandınız, yaşadığım bu topraklar,
Benle beraber düştüler, dalarda olan yapraklar,
Yüzünüze tükürecek, gezdiğim bütün sokaklar,
Benim adım Ahmet Kaya, artık yokum dünyanızda,

Benim köyüm bu değildi hazan vurmuş dağlarına

İnsanları mahsun bakar şivan düşmüş evlerine

Hani babam hani anam komşuların hiç biri yok

Bu gün ben gönlümü, saldım pazara,
Baktılar dediler, beş kuruş etmez,
Diyelim ki biri, aldı kazara,
Bilin ki benimle, bir ömür gitmez.

BENİ SORDUM BANA

Çivi oldum çakıldım,
Odun oldum yakıldım,
Ayna oldum bakıldım,

Çaremi tüketmeyin, almayınız elimden,
Bana zulüm etmeyin, zarar gelmez dilimden,
Böyle çekip gitmeyin, ayrılmışım gülümden,

Gülümden ah gülümden, ayrılmışım gülümden,
Neler neler geçmekte, şu yaralı gönlümden,