Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah'(C.C.) ı arayanlar, önce kendine baksın,
Kendini bulmuyorsan, demek Haktan uzaksın,
Bilmeyen araştırır, bilenlerden öğrenir,
Kibrinden sormuyorsa, yedi kat yere batsın.

Allah Cebrail ve Peygamber,
Vahyin kullara ulaşması,
Peygamberler oldular rehber,
Önlendi kulların şaşması

YÜREĞİME KARALARI BAĞLADIM

Baharlardan eser yok, habire kar yağıyor,
Yağmur göklerden değil, gözlerimden akıyor,
Ben terhis oluyorum, senin olan dünyandan,
Nerede kaldın diye, toprak bana bakıyor.

ALDANANLAR

Şu nefsine aldananlar,
Doyum nedir bilmiyorlar,
Ölmez gibi davrananlar,
Sanmayın ki ölmüyorlar.

Elimden geçmişi, söküp alanlar,
Onlardır boynumu bükük koyanlar,
Neyim varsa yere, döküp saçanlar,

Aldılar elimden, geleceğimi,
Bir daha göremem, güleceğimi.

Gönlüme dargınım, dinlemez beni,
Bir türlü kendimi anlatamadım,
Ben yare vurgunum, olmaz nedeni,
Yarime sözümü dinletemedim.

Nasıl anlatayım, sana bilemem,

Kendisini beğenenler, çevreden bekler alaka,
Etrafında dolaşanlar,aynı tiynette yalaka.

Akşam oldu, uzaklaştı gün benden,
Beni mahrum ettin, neden sevginden,
Artık ne beklerim, çekip gidenden,

Akşamlar mı sırdaş, ben mi yoldaşım,
Rüyalar da dahi, ağrıyor başım,

Ey halikü zül celal bizi testten geçirme,
Biz yemin tutamayız, bize yemin içirme,
Elestü bezmindeki söze sadık olmadık,
Aklımız seçsin bizim, nefsimize seçtirme,

TOHUM
Küçümseme sakın cismi küçük özü büyük tohumu,
Saninin sanatını müşahede et teslim ol Hakka,
Araştır görmekte bile acze düştüğün şu atomu,
Aklım var diyorsan Allaha secde edersin mutlaka.