Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Saza baktım saz değil,
Naza baktım naz değil,
Yürekteki haz değil,

Var git dedim işine,
Aldanmam gülüşüne.

Muhtemel bir depremde, Marmara bölgesinde,
Bilim insanlarının, facia dillerinde,
En az elli bin konut, yerle bir olacakmış,
Elli bin çarpı on'la, kişiler beklemede,

Diyarbekirin yazları, sıcaktan daha sıcaktır,
Diyarbekirli olana, Diyarbekir bir ocaktır,
Toprağına canım kurban, anamızdan bir kucaktır,
Keleklernen odın geli, o da kışa yakacaktır,

Damarımda kanımsan sen, bedenimde canımsan sen,

HAZANMIŞ AYRILIĞIN

Hazanmış ayrılığın, konulan yeni adı,
Bana her estiğinde, yapraklarım sarardı,
Ha düştü ha düşecek, dalımdaki yapraklar,
Yapraklarım düşerken, ümitlerim karardı.

Kaşlarını çatıp, karşımda durma,
Ellere uyup da kafanı yorma,
Ben gizli sevmiştim, ele duyurma,

Reyhanım Reyhanım güzel Reyhanım,
Mis gibi kokuyor, teni Reyhanın,

Hiç farkına varmadan, zamanla yarışmışım,
Son durağa zamandan, çok önce ulaşmışım,
Son nefesim de beni, terk etmek üzeredir,
Sona yaklaştığımdan, el açıp yalvarmışım,

Sen gündüzsün benim gece,
Sen şiirsin benim hece,
Varsa benim bir tek suçum,
Seni sevmektir sadece,

Susuzum hasretinle,çatlamış dudaklarım,
Esti hazan rüzgarı,ağardı bak saçlarım,
Yoktur benim baharım,yazlar da küskün bana,
Geri geri gitmekte,şu yorgun ayaklarım.

Sen sevgi yağmurusun,ne olursun yağ bana,

Bu gördüğüm son Pazar,
Herkes kendini yazar,
Zaman elinde kazma,
Habire mezar kazar.

Kam kı werdı vaneno,....Her kim önde okuyor,
Wanı vaneyış rındo,.......Diyorlar okumak güzel,
Bı nameyi Rebbı ma,......Rabbimizin adıyla,
Vaneyış daha rındo........Okumak daha güzel..(ZAZACA) ...İNSANİ