Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendinden bile habersiz,
Yürür yolsuz ve rehbersiz,
Bir de bilgiçlik taslarlar,
Adlarına denir densiz.

Kutludur her Cuma günü,
Cuma müminin düğünü,
Hüzün sizden uzak olsun,
Olsun şeytanın sürgünü.

Ne kadar çarem varsa aldın elimden benim,
Düşüncemi hapsettin çare üretemedim.

Gönlümü kaptırmışım vicdansızın gönlüne,
Bir damla suya hasret düştüm sahra çölüne.
...

BARİ BİR TEBESSÜM ET

Beni sensiz bırakma,
Külden öteye yakma,
Yanmaya yanmışım ben,
Bir kibrit daha çakma.

Gözümden damlamakta, damla damla damlalar,
Dur demesen durmaz ki, kanamakta yaralar,
Anlamsız mıydı söyle, neydi o yaşananlar,

Bir kahve kadar bile, kalmadıysa değerim,
Ben bu aşkın ugruna, inan ölür giderim.

Vez beriye ve kırıme Hepinizi özlemişim
Zarokamın pirekamın Çocuklarım karıcığım
Ev çı halı lı serıme Bu ne haldir başımızda
Zarokamın pirekamın Çocuklarım karıcığım

Rı pır dure ne nezige Yol çok uzaktır yakın değil

Cuma günü bize bayram

Hikmetine olmuşum ram

Hidayet içindir duam

Yalnız işverene değil, çalışana da sözüm var,
Yaptıklarına dikkat et, ne yaparsan Rabbin duyar,
Emanetin diye düşün, iş yerine verme zarar,
İyi bil Bağdat’tan döner, yaptığın tüm yanlışlıklar,

Senin için öyle çok öyle çok yanıyorum
Yandıkça için için nasıl kavruluyorum
Farkettiremediysem zannetme sevmiyorum
Senin için inan ki canımdan geçiyorum

Bazen düşünüyorum sensiz nasıl yaşarım

Sağnak sağnak yağan yağmurdan bir damla olsaydım da yeryüzüne düşseydim,

Denizden kıyıya doğru koşan bir dalga olsaydım, kıyıya ulaşsaydım,

Pervane gibi sevgilimin etrafında dolaşıp ateşe atlasaydım,