Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BARİ BİR TEBESSÜM ET

Beni sensiz bırakma,
Külden öteye yakma,
Yanmaya yanmışım ben,
Bir kibrit daha çakma.

Gözümden damlamakta, damla damla damlalar,
Dur demesen durmaz ki, kanamakta yaralar,
Anlamsız mıydı söyle, neydi o yaşananlar,

Bir kahve kadar bile, kalmadıysa değerim,
Ben bu aşkın ugruna, inan ölür giderim.

Vez beriye ve kırıme Hepinizi özlemişim
Zarokamın pirekamın Çocuklarım karıcığım
Ev çı halı lı serıme Bu ne haldir başımızda
Zarokamın pirekamın Çocuklarım karıcığım

Rı pır dure ne nezige Yol çok uzaktır yakın değil

Cuma günü bize bayram

Hikmetine olmuşum ram

Hidayet içindir duam

Yalnız işverene değil, çalışana da sözüm var,
Yaptıklarına dikkat et, ne yaparsan Rabbin duyar,
Emanetin diye düşün, iş yerine verme zarar,
İyi bil Bağdat’tan döner, yaptığın tüm yanlışlıklar,

Kutludur her Cuma günü,
Cuma müminin düğünü,
Hüzün sizden uzak olsun,
Olsun şeytanın sürgünü.

Sorun fıtratı dışlayanda,
Yemininden cayanda,
Bunun tek çözüm yolu,
Yaratılış gayende.

SORUN

En az yüz yıllık sorun,
Çözmeyenlere sorun,
Direnenlere sözüm,
Biraz empati kurun.

Garip her yerde garip,
Anlatılmaz dil ile,
Garipleri anlamaz,
En yakınları bile.

Dün yine pencereden, arkandan bakakaldım
Mazimizi anarken, gözyaşlarıyla doldum
Seni bilemem ama, dünden de çok pişmanım
Ellerimde mendilim, şuursuzca salladım

Fırtınalar ruhumda, tufanlara ulaştı