Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bahar çiçekleri gibi, açıldı bak gönül bahçem,
Baharın rüzgarı ile, alnına dökülmüş perçem,
Varlığın can suyu oldu, ruhuma hayat akıttın,
Laleler sümbüller açtı, sen oldun gönlüme neşem,

Bir bakır tepsi gibi söyle ne sunmaktasın
Benim yandığım gibi sende mi yanmaktasın
İkinizin sevdiği güneş mi yoksa sizin
Güneşi dünyamızdan belki kıskanmaktasın

Ne kadar kazırsan kazı, silinmez alın yazın,
Senin kaderin olur, sildim dediğin yazın,
Düşünmeye devam et, akıllıyım diyorsan,
Aç elini dua et, Rabbine geçsin nazın.

Anan kim, baban kim, nerden gelmişsin,
Bildiklerini nerden öğrenmişsin,
Ne Kürdüz, ne Türküz, ne de Arabız,
Kardeşliği neden, bilememişsin,

Zalimlere acımayın,
Sakın ola sır açmayın,
Açtığınız sırın size,
Dönüşü olacak mayın.

CUMANIZ MÜBAREK OLSUN

Cumalardan bir cuma,
Örnek al da bak muma,
Elini aç dua et,
Pişmanım de suçuma.

Tanımak istiyorsan kendini,
Kontrol etmelisin çevreni,
Aynaya bakmana da gerek yok,
İsterim çevreni seyretmeni.,

Doğmuş büyümüşüm bu topraklarda
Anamla babamın mezarı burda
Çiğnetmem vatanı kuş ile kurda
Topraklara düşsem yine de vermem

Vatanın toprağı taşı olmuşum

Dünyanın dört bir köşesinde, zalimler zulüm yapmakta,
Görünürde dinleri vardır, bilinmez neye tapmakta,
Zalimlerin tanrısı olmaz, nefisleri tanrılaşmış,
Her kim yaparsa yapsın zulmü, benim yüreğim yanmakta,

Urfa Urfa olalı, vermedi böyle bir ders,
Öyle bir tokat attı, Ankaradan geldi ses,
Çantada keklik diye, hazırladılar kafes,

Karar yalnız milletin, kimseler unutmasın,
Milleti hiçe sayan, avucunu yalasın.