Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Byi tuttum Eni sildim,
İZi ekleyip dirildim,
Zirveye doğru dizildim.

Ben deki En enaniyet,
Esarete verir niyet,

Bu gün günlerden Cuma,
Cumadan geri durma,
Nefsin gitme dese de,
Sakın nefsine uyma,

İnsanlar şeklen insan doğduklarından, isimleri olur insan,
İnsan olmayı devam ettirmek, insanın kendi ellerindedir,
İnsan olabilmeyi becerebilmek olmalıdır senin tasan,
Ey burnu kaf dağında olan, herkes en az senin değerindedir.
Ne mutlu o insana ki, ölürken de insan olarak ölmektedir.

Mümkün değil hiç bir vakit, başka birini sevemem,
Kalbimi sana bağladım, hiç bir kimseye veremem,
Yüreğim bir kuş misali, seninle çarpıp durmakta,
Ayrılığın hasretinden, tebessüm bile edemem

Yalandan medet uman,
Sözleri olur duman,
Hakka ve Hakikate,
Odur gözünü yuman.

Yalan yalana gebedir,

Her ne yaşarsan yaşa,
Gelecek gelir başa,
Yazana güven sonsuz,
Gerek yoktur telaşa.

Hiç kimsenin emeğini, berheva edemezsiniz,
Sarfedilen emekleri, görmezden gelemezsiniz,
Yapılan bir şeyler varsa, saygı göstermelisiniz,
Her kim iyi şey yapmışsa, ona hayır dileyiniz,

Diyarbekir yolundayım
Karacadağ başındayım
Çok gelip geçtim burdan
Daha elli yaşındayım

Seyrantepeden şehire

CUMANIZ MÜBAREK OLSUN

Cumalardan bir cuma,
Örnek al da bak muma,
Elini aç dua et,
Pişmanım de suçuma.

Tanımak istiyorsan kendini,
Kontrol etmelisin çevreni,
Aynaya bakmana da gerek yok,
İsterim çevreni seyretmeni.,