Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İmanda şüphe olmaz,
Şer arayan hayr bulmaz,
Şu dünya tarlasında,
Ekilmeyen toplanmaz.

Her ne yaşarsan yaşa,
Gelecek gelir başa,
Yazana güven sonsuz,
Gerek yoktur telaşa.

Bu gün günlerden Cuma,
Cumadan geri durma,
Nefsin gitme dese de,
Sakın nefsine uyma,

Diyarbekir yolundayım
Karacadağ başındayım
Çok gelip geçtim burdan
Daha elli yaşındayım

Seyrantepeden şehire

Yalandan medet uman,
Sözleri olur duman,
Hakka ve Hakikate,
Odur gözünü yuman.

Yalan yalana gebedir,

İnsanlar şeklen insan doğduklarından, isimleri olur insan,
İnsan olmayı devam ettirmek, insanın kendi ellerindedir,
İnsan olabilmeyi becerebilmek olmalıdır senin tasan,
Ey burnu kaf dağında olan, herkes en az senin değerindedir.
Ne mutlu o insana ki, ölürken de insan olarak ölmektedir.

Hiç kimsenin emeğini, berheva edemezsiniz,
Sarfedilen emekleri, görmezden gelemezsiniz,
Yapılan bir şeyler varsa, saygı göstermelisiniz,
Her kim iyi şey yapmışsa, ona hayır dileyiniz,

Mümkün değil hiç bir vakit, başka birini sevemem,
Kalbimi sana bağladım, hiç bir kimseye veremem,
Yüreğim bir kuş misali, seninle çarpıp durmakta,
Ayrılığın hasretinden, tebessüm bile edemem

Empati yapmayanın,
Vardır mutlak eksiği,
Kanıtıdır yanlışta,
Çok ileri gittiği.

Urfa Urfa olalı, vermedi böyle bir ders,
Öyle bir tokat attı, Ankaradan geldi ses,
Çantada keklik diye, hazırladılar kafes,

Karar yalnız milletin, kimseler unutmasın,
Milleti hiçe sayan, avucunu yalasın.