Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Artık bana yol göründü, adım adım yürüyorum,
Gündüz geceye büründü, defterimi dürüyorum,
Bir şey yapmama gerek yok, her şey su gibi akmakta,
Hedefe doğru yüründü, gidenleri görüyorum.

Tünelin ucunda ışık, yürüdükçe büyümekte,

Toprağa tohum atmışsın atmamışsın ne farkeder
İyi bilki toprağa ne atmışsan toprakta o biter
Sünnetullahı duymamış olabilirsin ama duy
İhlasla çalışmalısın geriye kalansa kader

Yaşamassan nasıl savunursun tüm fikirlerini

Bir dahaki Ramazan'a, kimler öle kimler kala,
Ölenlere dileğimiz, mekanları cennet ola,
Kalanlarsa doğru yoldan, sapmamalı eğri yola,
Zaferleri ihsan eder, Allah dileyen her kula,

Salat selam sana olsun, İsa(A.S.) 'nın müjdelediği,

Bahanenin yeni adı konjöktür,
Kulakları sağır, iki gözü kör,
Nefsi hep uyanık, çıkar kolluyor,
Fıtrata aykırı rollerde aktör.

Bu memleket bizim,
Huzursuz olsak da,
Hakkımız yense de,
Dışlanmış olsak da,
Hiç istenmesek de,
Bu memleket bizim.

Dün dünde kaldı,
Sevabıyla günahıyla,
Alacaklar ders aldı,
Girdik yeni sabaha,
Yeni sabah yeni umut,
Yeni umut yeni hayat,

Dünyanın üçte iki yüzeyi su
Evrenin elbette yaşam olgusu
Ayda aranmakta hayat bulgusu
Gayret göstermekte ilim ordusu
Bulutlar yağmurun elbet muştusu
Vücudumun yüzde atmışıymış su

SÜRTÜK
Omuzumda binlerce yük,
Davam yükten daha büyük,
Beni rahat bırakmıyor,
İblis denen pis bir sürtük. SİNAN KARAKAŞ

Mümine gerek tevazu,
Tebessüm etmeli yüzü,
Mümin olan insanların,
Yalandan uzaktır sözü.

DOĞUYORSUN

Her akşam çekip gitmenin, anlamını bilmiyorum,
Çekip gitmenle bizleri, karanlığa boğuyorsun,
Geceleri kiminlesin, beklemekten yılmıyorum,
Sabah mahmur bir şekilde, üstümüze doğuyorsun.