Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

AFYONKARAHİSAR

Üzüntümüz çok büyük, acımız derin,
Altı üstüne gelmiş, görün ki yerin,
Haddi hesabı olmaz bu gün kederin,

Hadi avrat artıx hazırlanın,
Kardaşım bacım gelmiş,
Çocuxları da getırmış,
Kaç kişiyıx hele bi sayın,
Sen ben, iki,
İki kardaşın bi bacın, ettı beş,

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,

BENDA TEME

Benda teme, benda teme,
Hatınê te kijan deme,
Çavı mın lı rê da maye,
Hersı çava veka çeme.

Nuh aleyhisselamın,oğlu samın neslinden

Salih(A.S.) peygamber idi,Semuda gönderilen


Torunuydu Ademin(A.S.) , On dokuzuncu kuşak,

Alemi seyretmedim, gökyüzüne çıkarak,
Alemden sıyrılmadım, kulaklar tıkayarak,
Hiç usta olamadım, sürekli oldum çırak,
Ustayım da diyemem, gurura kapılarak.

Alemden bir parçayım, yoktur kimseden farkım,

Bastığı yeri bilmeyenin, ayağını kaydırırlar,
Önünü bile görmeyene, gökte yıldız saydırırlar,
Çukura düştüğü zaman da, suyu döküp aydırırlar,
Ayıkınca geç olduğunun, farkına da vardırırlar,
Bileceksen bil, göreceksen gör, zaman lehine değil,
Zulme payanda olma artık, gel Hak'kın önünde eğil.

Kırmızı gül kan renginde
Benim gönlüm çok enginde
İnsanlara bakış açım
Onlar da benim dengimde

Doğulusu batılısı

Benim olan bir şey varsa, benden sadır olandır,
Gerisi benim değil, diyen varsa yalandır,
Ben yokken söylenenler, benden geri kalandır,
İnsan da gül misali, o da elbet solandır.

Asma diktim bahçeye,
Üzüm versin seneye,
Yaprağını kopardım,
Sarma sarayım diye.