Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Şu dünyadaki herşey, öylesine harika,
Sanki herşey tescilli, alameti farika,
Neden kavramıyor ki, niçin böyle sorumsuz,
Habire çomak sokmakta, dönmekte olan çarka,

Dün mücahidim diyenler, C harfini de yediler,
Bugün müteahit olarak, C'yi T'ye kalbettiler,
Mümin zengin olmalıymış, diyerek yola çıkanlar,
Cihad amaç olacakken, onu araç edindiler,

Pencerenin önünde, beni bekliyormuşsun,
Benim için üzülüp, yaşlar döküyormuşsun,
Gördünüz mü diyerek, ele soruyormuşsun,

Demedim mi ben sana, gidersem geri gelmem,
Yine de senden başka, hiç kimseyi sevemem,

Maraş maraş dedikleri

Tarhanadır yedikleri

Nasıl da güzel söylerler

Her neyi ararsan ara, ifaden olmalı net,
İfadene göre sunum, yapmaktadır internet,
Üstü kapalı bataklık, sakın açma üstünü,
Çizgiyi doğru çizmezsen, kapıdadır felaket.

Ortaçağ dediğimiz ta bin yıl öncesi,
İlk çağlarda açık değil miydi nicesi,
Herkesin kendi zevki, kendi düşüncesi,
Özgürlüğe karışmak, insanlığın necesi,

Sadaka mı verecekler,
Beni köle edecekler,
Konuşmayalım diye,
Dilimizi kesecekler.

Tomurcuk güller açmayı bekler
Gülün dalında öter bülbüller

Kapına geldim kapına geldim
Geri dönüş yok affına geldim

İnandım sana
Yandım aşkına
Yandım da yandım
Geldim kapına

Adımı attım

Gelin Ağaç dikelim, yeşille dolsun her yer,
Yeşili gördüğünde, canlansın bütün gözler,
Nasıl relaks olmasın, tüm ruhlar dinlenirler,

Yeşili korumalı,nefes alan her bir fert,
Yeşili kaybedersek, üstümüze gelir dert,