Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sanmaki yalnız Müslümanlar ölmektedir
Sanmaki yalnız müşrikler gülmektedir.
Ölüm her canlı için mukadder
İnanan her mümin böyle bilmektedir.

Ninni desem de uyutsam
Aç açık nasıl yatırsam
Gurbetten baban çağırsam
Ninni ninni canım ninni
Ağrıyor sol yanım ninni

Sadaka üç beş kişi,
Sadaka milyon kişi,
Bilmem kim durduracak,
Söyleyin bu gidişi.

Siverekten, Siverekten,
Kervan geçti Siverekten,
Bir kız gördüm karakaşlı,
Tutuldum ona yürekten,

Ne olursun dinle beni, üzerime gelme yeter,
Öyle bir derde düştüm ki, senin derdinden de beter,
Gösterdiğin tavırların, beni senden öte iter,
Bülbülden haberim yoktur, tüm baykuşlar bana öter,

Bırak kendime geleyim, yarama merhem süreyim,

Üzümü hebbeledım,
Derslerimi belledım,
O yar benden saklandı,
Ben onı sobeledım.

Dalda üzüm sallani,

Jımıra dıben dine,
Ki dıbe, vana kine,
Ev kı mıra din dıbe,
Ez zanım mı ne dine.

Ya kimseye söz verme, ya sözünü tut,
Konuşursan sözü gediğine oturt,
Kötülüklere iyilikle cevap ver,
Sana yapılan kötülükleri unut.

Fakirin istediği, bir lokma azık,
Birileri atmakta, bunlara kazık,
İnsan görünümünde, dolaşmaktakar,
Şeytanla yarışırlar, yazık ki yazık.

Kültürleri korunmuş, manzarası çok doğal,
İnsanlığa sunulmuş, ey insan gel burda kal,
Yeşili öyle güzel, hayalden öte hayal,

Anadolum Türkiyem, Cennetle kardeş misin,
Ey benim güzel ülkem, sen Cennete eş misin,