Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hayvan desem, hayvana hakaret olur,
Edepsizsiniz desem, çok hafif kalır,
Yaratık sözümü de, iltifat alır,

Alçaklıktan çukura, tenzil etmişler,
İblis ile yarışta, başı çekmişler,

Kim terki edep eder, edeple tanışmışsa,
Edebe mugayyirdir, ar'ını unutmuşsa,
İnsana bakan hayvan, insanı taklid eder,
Baktığını der mi hiç, edepsize sorulsa.

Söndür söndürebilirsen, güneşin ateşini,
Durdur durdurabilirsen, dünya hareketini,
Aczini bilmeyen bilmez, Allahın kudretini,
Unutur anne karnında, bir çiğnemlik etini.

Kim beni kurtaracak,
Kim bana çocukça yaklaşacak,
Kim benden faydalanmayacak,
Hadi söyleyin,
Ağlatmayın beni,
Unutturmayın benliğimi,

Kendini yoksa sen düşmez mi sandın,
Bildiğim kadarıyla sen insandın,
Tek Allah'tır düşmez ve kalkmaz olan,
Böyle düşünüyorsan bil ki yandın.

Çekmeye kalmadı gayrı mecalim, bu ne derttir Allahım,
Arzetmeye aciz kalmakta kâlim, bilirim günahkârım,
Günün doğmasına gebedir ahvalim, aydınlığa muhtacım,
Derman derdimin içindedir amma, arayıp durmaktayım.

Ya Rabbi sarsılmayan umudumuz, varlığınla ayakta,

Kültürleri korunmuş, manzarası çok doğal,
İnsanlığa sunulmuş, ey insan gel burda kal,
Yeşili öyle güzel, hayalden öte hayal,

Anadolum Türkiyem, Cennetle kardeş misin,
Ey benim güzel ülkem, sen Cennete eş misin,

Müze gibi bir çok şehrin,
Atar damar gibi nehrin,
Bilirim ki yoktur zehrin,

Anadolu,Anadolu,
Senden geçer sevgi yolu

Allah diyelim Allah,
Almayalım asla ah,
Her kim misterse felah,
Diyelim hep beraber,
La İlahe İllallah.

Ah şu nefsim ah şu nefsim
Rabbe secde etmelisin
Şeytan ile dostluğunu
Beklemeden kesmelisin

Ah şu nefsim ah şu nefsim