Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne bir veda busesi, ne gözyaşı isterim,
Kimseye görünmeden, sessiz çeker giderim,


Veda sahnelerini, oldum olası sevmem,
Kendim çekip giderken, kimseye hüzün vermem,

Siverekli halı Hesen
Gidip de elini öpsem
Kızını bana ver desem
Acep beni kovalar mı
Yoksa beni ağırlar mı

Harab-ı dıl(gönül) olanlar, revanı hun olurlar,
Hun(kan) içenler elbette, birer hunnar olurlar,
Nadim(pişman) olmak, her nasın(insan) kârı olabilir mi,
Sırattan rahat geçer, vicdanları olanlar,

Ağlamasın analar, yanmasın yürekleri,
Gömmesinler toprağa, gencecik bebekleri,
Yüreği yananların, devletten istekleri,

Size yalvarıyorum, Sayın Cumhurbaşkanım,
Bu ateşi söndürün, siz Sayın Başbakanım,

Kim beni kurtaracak,
Kim bana çocukça yaklaşacak,
Kim benden faydalanmayacak,
Hadi söyleyin,
Ağlatmayın beni,
Unutturmayın benliğimi,

Sen Yasinsin sensin Hamim
Sen Resulsün sensin Rahim

Sen Muhammed sensin Ahmet
Alemlere oldun Rahmet

Sen hala beni orda, bekliyor musun,
Hiç boşuna bekleme, boşa bu çaba,
Yoksa hala arkamdan, gülüyor musun,
Sendin güzel günlerimi, eyleyen heba.

Sevmedim desem yalan, hem de çok sevdim,

Sevme desen de bana, sevmek elimde değil,
Aşık olmuşum sana, deme önümden çekil,

Canımın her zerresi, hep seni anmaktadır,
Senden ayrı kaldıkça, yüreğim yanmaktadır,

Söndür söndürebilirsen, güneşin ateşini,
Durdur durdurabilirsen, dünya hareketini,
Aczini bilmeyen bilmez, Allahın kudretini,
Unutur anne karnında, bir çiğnemlik etini.

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,