Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

RIŞVAT YARPUZ(Pune)

Katineden nar aldım,
Aldım da yare saldım,
Taneleri çok iri,
Devenin dişi sandım,

Sevme desen de bana, sevmek elimde değil,
Aşık olmuşum sana, deme önümden çekil,

Canımın her zerresi, hep seni anmaktadır,
Senden ayrı kaldıkça, yüreğim yanmaktadır,

Yetti artık canıma, çektiğim ayrılıklar,
Ya yanına al beni, ya da alsın topraklar,
Yana yana kül kaldım, nasıl kavuşacağım,
Ayrılıkla üstüme, geliyor karanlıklar,

Ben kendi halindeyim, garip ve kimsesizim,

Gelin Ağaç dikelim, yeşille dolsun her yer,
Yeşili gördüğünde, canlansın bütün gözler,
Nasıl relaks olmasın, tüm ruhlar dinlenirler,

Yeşili korumalı,nefes alan her bir fert,
Yeşili kaybedersek, üstümüze gelir dert,

Çekmeye kalmadı gayrı mecalim, bu ne derttir Allahım,
Arzetmeye aciz kalmakta kâlim, bilirim günahkârım,
Günün doğmasına gebedir ahvalim, aydınlığa muhtacım,
Derman derdimin içindedir amma, arayıp durmaktayım.

Ya Rabbi sarsılmayan umudumuz, varlığınla ayakta,

Kırıldı kanadım kolum,
Uçmam mümkün değil benim,
Tıkanmış açılmaz yolum,
Açmaktır yolu emelim,

Ölümden öteye,hükmün geçer mi?
Gücün yettiğince,yak bu dünyada,
Seven sevdiğinden,hiç vazgeçer mi?
Yakıyorsun gündüz ve de rüyada.

Öldürmek mi beni,senin maksadın,

Ne bir veda busesi, ne gözyaşı isterim,
Kimseye görünmeden, sessiz çeker giderim,


Veda sahnelerini, oldum olası sevmem,
Kendim çekip giderken, kimseye hüzün vermem,

Kendini yoksa sen düşmez mi sandın,
Bildiğim kadarıyla sen insandın,
Tek Allah'tır düşmez ve kalkmaz olan,
Böyle düşünüyorsan bil ki yandın.

Bağlamam dut ağacı,
Dert dökmektir amacı,
Derdini dökmeyende,
Kansere döner acı.

Bağlamamın teline,