Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsanlığın yoğrulduğu, bu topraklar bu memleket,
İnsana saygı duymazsak, nasıl olsun ki bereket,
Kimseyi beklemeyelim, bizden başlasın hareket,

Bu toprağın çocukları, gelin beraber olalım,
Hiç bir kimse dışlanmasın, herkese saygı duyalım.

Gurbetin kahrını, çekemiyorum,
Ruhum sıkıntıda, atamıyorum,
Geceler yıl oldu, yatamıyorum,
Müebbede mahkum, edin gurbeti,

Sadaka mı verecekler,
Beni köle edecekler,
Konuşmayalım diye,
Dilimizi kesecekler.

İnandım sana
Yandım aşkına
Yandım da yandım
Geldim kapına

Adımı attım

Tomurcuk güller açmayı bekler
Gülün dalında öter bülbüller

Kapına geldim kapına geldim
Geri dönüş yok affına geldim

Rüyadayken farkında, değilsin dünyanın,
Dünyayla hiç ilgisi, kalmıyor hafızanın,
Dünya sanki rüyadan, teşekkül etmiş gibi,
Aklı dönüyor elbet, rüyadan uyananın,

Hiç rüya gördünüz mü?
Bu nasıl sorudur diyeceksiniz,
Rüya görmeyen mi var,
Doğrudur herkes rüya görmektedir,
Görmektedir de, bir de gördüğünü inkar edebilmektedir,
Şimdi size hiç öldünüz mü diye sorsam,

RIŞVAT YARPUZ(Pune)

Katineden nar aldım,
Aldım da yare saldım,
Taneleri çok iri,
Devenin dişi sandım,

Ah bir dedem olsaydı,
Başımı okşasaydı,
Bakkala gitmem için,
Bana para verseydi,

Ah dedem canım dedem,

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,