Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yoktur zamanın freni, durmak nedir bilmiyor,
Öyle çok seviyorum ki, zaman bana yetmiyor,
Sensiz geçen her anımda, kalbim bile atmıyor,

Öleceğim sensizlikten, ne yapayım de bana,
Yüreğim sende kalmalı, al onu yaşatsana,

Zanneder hiç ölmeyecek

Hiç kabire girmeyecek

Dünyayı terk etmeyecek

Zarok bum,
Her tışt hat lı ser serımın,
Giryam, giryam,
Veka awa fıratı harsımı dırıjıya,
Çıma jıvera nayı dengımın,
Dıkirım, dıkirim,

Akılla donatılmış,
Her bir şey anlatılmış,
Her yaptığı tartılmış,
Hiç bir şey zayi olmaz,
İnsan olan ah almaz.

Erdemin çizgisi bu,
Nefis önünde tabu,
Ham gelmiş ham gidiyor,
Bihaber olan zobu

Bugün kongre günüdür, Yoklamalar yapılacak,
Kongreye gelmeyenler, Ne bahane uyduracak,
Şartları taşımayanlar, istisnadan sayılacak,
Taşıyıp da gelmeyenler, saklanacak köşe bucak.

GİDİYORUZ

Bitiş düdüğü çaldı, sona geldik diyoruz,
Çıktığım son basamak, son durak ta göründü,
El etek çekme vakti, sessizce gidiyoruz,
Yapraklar dökülüyor, mevsim hazana döndü.

Uykusuz gecemin sabahı kaçtı,
Sen gelmezsen uykum, geri gelmiyor,
Gül beklerken bana, dikenler açtı,
Ağlayan gözlerim, gayrı gülmüyor.

Sen yoksun diyerek, gitti güneşim,

İnsanlar acıkınca, yemeklerden bahseder,
Parası olanlar gider, tıka basa yemek yer,
Parası olmayanlar da, cam önünde seyreder,
Karnını doyuran çıkar, duyun seyreden ne der..........İNSANİ

Ey sevgili idrakte aczimizi hoş gör,
Biz nefis sahibiyiz ve bakışımız kör,
Sen bize bizden yakınsın biliyorum,
Ne olursun bizi kendinden eyleme dur.