Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnanmakta birileri, evrim denen safsataya,
Aslında inançsızlığı, koymuşlar bunlar kafaya,
Ölseniz de kabul etmem, maymunu atam olarak,
İnsan olarak gelmişim, iyi bilin ki dünyaya,

Dicle akmalıdır sonsuza kadar,
Sakın ha dicleye koymayın radar,
Diclenin akması, onun fıtratı,
Engel olacaklar, olurlar gaddar.

Bahar gelmiş diyorlar, bilmem ki kime gelmiş,
Bana yağmış dolular, vurmuş gönlümü delmiş,
Yeşili bilmiyorum, sarıya aşinayım,
Belleğimde anılar, ne varsa hep silinmiş.

Bana da doğar diye, güneşi bekliyorum,

Dinleyince fıtratı, yücelir sende onur,
Her yanından fışkırır, karanlığı yırtan nur
Damlası bile kalmaz, barınamaz sende kir,
Nasıl musallat olsun, o şeytani habis ur.

Aczini idrak eyle, Allah sahip,sensin kul,

Gelini getirmişler hala hê hala hê
Türküyü söyletmişler hala hê hala hê
Gelin görümlük ister hala hê hala hê
Elini uzatmışlar hala hê hala hê

Hala hala hala hê hala hê

Milyonlarca insan, ne yazık ki aç,
Zulüm kan geziyor, sömürmek amaç,
İnsan suretinde, manaya muhtaç,
İlahi adalet, herkese ilaç.

AŞK
Her canlının abı bir,
Aşığın şarabı bir,
Aşıklar aşk içerler,
Dolduracak kabı bir.SİNAN

İnsanlar İslam fıtratı üzerine doğarlar,
Yağmurlar ayrım yapmadan yeryüzüne yağarlar,
İnsanlar ne kadar dejenere olursa olsun,
Fıtratlarından az veya çok kalıntı taşırlar.

Geç kalmadan empati yap,
Roller terse dönebilir,
Vicdanen duymadan azap,
Yarın çok geç olabilir.

Empati insanlık yolu,

Uykusuz gecemin sabahı kaçtı,
Sen gelmezsen uykum, geri gelmiyor,
Gül beklerken bana, dikenler açtı,
Ağlayan gözlerim, gayrı gülmüyor.

Sen yoksun diyerek, gitti güneşim,