Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

A krostiş,
K elime,
R uh,
O kur,
S ezgi,
T ema,

'İNNA LİLLAH VE İNNA İLEYHİ RACİUN'
Topraktan geldiğimizi mi sanıyorsun,
Böyle düşünüyor isen yanılıyorsun,
Toprak fıtratın yolunda, yoktur günahı,
Her bir şey aslına döner, bilmiyor musun.

Askerlik çağım geldi, askere gönderdiler,
Davul zurna çalarak, beni eğlendirdiler,
Dönüşte düğün için, bana sözler verdiler,

Haydi ben gidiyorum, vatanı korumaya,
Her erkeğin görevi, gerek yoktur sormaya.

Nefis meyillidir, her an hataya,
Hata yaptığında, yatar sotaya,
Bir de meşruiyet, aramaktadır,
Konjöktör diyerek, başlar batmaya.

Cinsi sapık insanlar, ortaya yayılırsa,
Tarihte kavimlerin helaki böyle oldu,
Bela geliyorum der, fıtrattan sapılırsa,
Fıtrata ihanetle, bela müstehak oldu.,

Kuşlar bile dayanmadı, gökyüzünden kaçmakta,
Gökyüzünden bombalar, dolu gibi yağmakta,
Vicdanlarda onulmaz, derin izler açmakta,

Bunun adı katliam, belki daha da vahim,
Zalimlere bedduam, sen kadirsin Allahım.

Yüzüne bakınca ben beni gördüm
Sende beni gördüm bilki sevindim
Ayırmasın kimse sendeki beni
Yüzündeki bene inan bayıldım

Beni ben eden söyle ben miyim?

BEN ÇAREYİM
Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste,
Duyduğum hep aynı şarkı, yapılanlar aynı beste,
Tabiat bile kararsız,sanki beni tutmuş teste,

Dinliyorum yüreğimi, karar vermek üzereyim,

İnsanlar İslam fıtratı üzerine doğarlar,
Yağmurlar ayrım yapmadan yeryüzüne yağarlar,
İnsanlar ne kadar dejenere olursa olsun,
Fıtratlarından az veya çok kalıntı taşırlar.

Geç kalmadan empati yap,
Roller terse dönebilir,
Vicdanen duymadan azap,
Yarın çok geç olabilir.

Empati insanlık yolu,