Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BUGÜN GÜNLERDEN ADEM

Adem’i günümüze,
Bedenimde taşıdım,
Bedenim olmasa da
Ruhum ile yaşıtım.

Uykusuz gecemin sabahı kaçtı,
Sen gelmezsen uykum, geri gelmiyor,
Gül beklerken bana, dikenler açtı,
Ağlayan gözlerim, gayrı gülmüyor.

Sen yoksun diyerek, gitti güneşim,

GİDİYORUZ

Bitiş düdüğü çaldı, sona geldik diyoruz,
Çıktığım son basamak, son durak ta göründü,
El etek çekme vakti, sessizce gidiyoruz,
Yapraklar dökülüyor, mevsim hazana döndü.

Karanlığın Rabbi de Allah,
Aydınlığın Rabbi de Allah,
Yüreği kör olan insanın,
Semtine uğrar mı felah.

Vardır diyorsan aklın,
Ayandır Hakka saklın,
Kendini biliyorsan,
Bilirsin nedir hakkın.

YAKIN
Elif lam mim zalikel kitabü la reybe fiyhi hüdenlil müttekin,
Yolunu kaybetmişe yolsuzlara sunulan sıratı müstekim.
Düşünebilenler düşünmezlerse sonuçta akıl kalacak akim.
Kalibresiz düşüncenin akibeti şeytanın fikrine olacak yakın.........İNSANİ

Bugün kongre günüdür, Yoklamalar yapılacak,
Kongreye gelmeyenler, Ne bahane uyduracak,
Şartları taşımayanlar, istisnadan sayılacak,
Taşıyıp da gelmeyenler, saklanacak köşe bucak.

Erdemin çizgisi bu,
Nefis önünde tabu,
Ham gelmiş ham gidiyor,
Bihaber olan zobu

Yoktur zamanın freni, durmak nedir bilmiyor,
Öyle çok seviyorum ki, zaman bana yetmiyor,
Sensiz geçen her anımda, kalbim bile atmıyor,

Öleceğim sensizlikten, ne yapayım de bana,
Yüreğim sende kalmalı, al onu yaşatsana,

Zanneder hiç ölmeyecek

Hiç kabire girmeyecek

Dünyayı terk etmeyecek