Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zarok bum,
Her tışt hat lı ser serımın,
Giryam, giryam,
Veka awa fıratı harsımı dırıjıya,
Çıma jıvera nayı dengımın,
Dıkirım, dıkirim,

Akılla donatılmış,
Her bir şey anlatılmış,
Her yaptığı tartılmış,
Hiç bir şey zayi olmaz,
İnsan olan ah almaz.

Erdemin çizgisi bu,
Nefis önünde tabu,
Ham gelmiş ham gidiyor,
Bihaber olan zobu

Yürüyorum gündüz gece,
Adın yüreğimde hece,
Yaptıklarımız yanında,
Hepsi derece derece.

İnsani de senin kulun,

Akıldır insaları, gerçekten insan yapan,
Ya Allaha inanır, ya da şeytana tapan,
Vahyi rehber edendir, aklına sahip çıkan,
Nefsine ram olandır, müstakim yoldan sapan,

Diyarbakır, Diyarbakır,
Yağmur yağar şakır şakır,
Ellerimizi açmışız,
Diyoruz ki Allah şükür,

Bu dünyada garip kaldım,sığınmışım gecelere
Yaşarken çok dersler aldım,yalvarmıştım nicelere
Hafızamı yitirmişim,bel bağladım hecelere

Gecelerdir sığınağım,hem yetimim hem kimsesiz
Yaştan kurumaz yanağım,ağlarım ben sessiz sessiz

Gece gündüz, hep yürüdün,
Gahi uçtun, gah süründün,
Gönül gözüyle göründün,
Güle güle Veysel baba,

Ev çend sal buye, derketımê gurbetı,
Bir kırıme daxwazıyamın welatı,
Derketınamın bona nanu xebatı,

Welat welat ax welat, tu diyamıni,
Welat welat ax welat, tu bavêmıni,

Heryer bembeyaz,
Hem kar hem ayaz,
Bize küstün mü,
Söyle sen ey yaz.

Hani baharın,