Seyrani Göl Şiirleri - Şair Seyrani Göl

Hiçbir acı boşuna yaşanmaz,
her yara,
benliğin bir yerine iz bırakır,
ve o izlerden öğrenirsin
kim olduğunu
kim olmadığını.

Bir adım attım, gece sustu,
Yolumu bilen yok, karanlık tuttu.
Kimse sormaz, nereye gidiyorsun,
Ben de bilmiyorum, sadece yürüyorum.

Adı yok, sesi yok bu sessiz yerde,

Yalnızım bu gece,
saatin tik takı bile fazla geliyor,
kalbim susmuş,
ama sanki her atışıyla
adını fısıldıyor.

Olmadı diyorsun,
belki de olması gereken buydu.
Yollar ayrıldıysa
bir sebebi vardır içimizde.

Eksik bıraktığın yerler

Kelimeler boğuldu boğazımda,
Sessiz çığlıklar yankılanıyor içimde,
Duyulmayan fısıltılar gibi,
Vefasızlığın soğuk duvarlarına çarpıyor.

Kalbim, terk edilmiş bir şehir gibi,

Kelimeler boğazımda kördüğüm,
söylenmemiş her cümle
bir ağırlık gibi asılı kalıyor.

Umutlarım solgun,
adını yitirmiş duyguların

Hangi an sustu içimiz?
Hangi kelime yetmedi kalmaya?
Bir yerlerde dur dedim sana içimden,
ama sesim içimde boğuldu.

Gözlerin gitmeye hazırdı,

Kime verdiğini göstermeden
ekmeğini ikiye bölen ellerde
saklıdır hakikat.

Gösterişsiz, sessiz,
ama derin bir iyilikle

her ayrılık, bir aynadır;
kendini görsün,
ama dokunamazsın.

gökyüzünden düşen yapraklar gibi
her an,

Sessizliğe bir adım attım,
Kendi içine açılan kapılardan,
Gölgelerle sarılı, rüzgar usulca dokunurken,
Kayıp benliğime yürüdüm usulca.

Dalgalar kıpırdar düşüncelerimde,