Sustum...
Çünkü sözüm,
Acımı anlatmaya yetmedi.
Ve bazen en güçlü dua
Bir iç çekiştir sadece.
Aceleyle pişmez aş,
Vaktini bekler her meyve.
Toprak bile sabırla yeşerir,
Gül de bekler güneş diye.
Zaman, her derde bir ilaçtır,
Yol uzun, taşlar serttir, dikenli,
Adımlar ağırdır, gönülse dirençli.
Her düşüşte yeniden kalkmak gerek,
Sabırla yürürsün, bu işi bilerek.
Rüzgâr eser, yel olur bazen,
Saçların başak,
Ellerin umut,
Tenin toprak,
Kokun yağmur sonrası,
Gözyaşların zamansız,
Kışa yağmışız,
Bu akşam hüzünlüyüm,
beni bir dinle saki.
Kulağımda çok eski bir melodi;
babaannemin bozuk gramofonu gibi
takılıp duruyorum geçmişe.
O gün kaybolan sen değildin,
ben de değil…
kalbimin ilk kıpırtısıydı belki
adını hiç bilmediğim o duygunun.
Sokağın başında gülüşünle doğardım,
Güneşi gözlerine saklasan,
Durdursan gelip geçen şu anı,
Zamanın bilinmezliğinde kaybolsam,
Bir yitik gibi, kendimi arasam.
Gözlerinde hangi mevsim var,
soramadım...
bakışın saklı bir bahçeydi.
Bir bahar yeşerdi içimde,
yağmur yağarken dünyama.
Sadece ıslanmayı bekledim.
Gözlerine baktığımda,
sanki gökyüzü bana gülümsüyor,
yıldızlar, kulağıma saklı bir sır fısıldıyor.
İçimde sessizce açan
bir bahar uyanıyor.
Sana baktıkça
göğsümde bir kıvılcım yanıyor.
Zaman, gözlerimden içeri süzülüyor,
bir su gibi
sessizce çoğalıyor içimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!