bazen konuşuyorum sanıyorum
ama sadece
gölgen kıpırdıyor duvarımda
sesin değil
bakışın değil
Her yankı geri döndü,
bana benden haber getirdi.
Sandım ki dünya bağırıyor,
meğer içimde bir zincir kopmuş.
Bir çığlıkla başlasa da
Sessin bana bir sır fısıldadı.
Kırık, derin, uzaktan süzülen bir hüzünle,
ninni gibi avuttu beni,
uyumadım; içimde büyüdü gece.
Her kelimede saklı sırlar,
Sesini bırakmıştın bir gece,
rüzgârın ılgıt bir yerine.
O günden beri
her esinti seni getiriyor aklıma.
Avucumda unutulmuş bir gülüşün duruyor;
Gidişin değildi beni bölen,
gecede unuttuğun hatıralarındı.
Her suskunluğun içimde yankılandı,
bir çizik daha indi zamana.
Adını taşımıyor dudaklarım,
Gözlerim her gece seni arar,
Yıldızlara sinmiş silüetini.
Bir rüzgâr geçer içimden,
Adını fısıldar usulca.
Zaman, sen yokken ağır akar,
Hiçbir acı boşuna yaşanmaz,
her yara,
benliğin bir yerine iz bırakır,
ve o izlerden öğrenirsin
kim olduğunu
kim olmadığını.
Bir adım attım, gece sustu,
Yolumu bilen yok, karanlık tuttu.
Kimse sormaz, nereye gidiyorsun,
Ben de bilmiyorum, sadece yürüyorum.
Adı yok, sesi yok bu sessiz yerde,
Yalnızım bu gece,
saatin tik takı bile fazla geliyor,
kalbim susmuş,
ama sanki her atışıyla
adını fısıldıyor.
Olmadı diyorsun,
belki de olması gereken buydu.
Yollar ayrıldıysa
bir sebebi vardır içimizde.
Eksik bıraktığın yerler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!