Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Irkçılık
İçten çürümeli bir mekaniğin zamanı durdurasıya zemberek dağıtıp
Darmadağın ettiğini zincilere vuran köleliğin sakatlık mikrobu
Hapsine aldığı bünyelerin kanından ve canından emişerek
Devre mülkü insandan..
Hani satılık herhangi bir gayrı menkulün

Kendi yarasının kendi tabibi lokmanı olan kalbimle
Yine böyle oturmuş sohbet muhabbet
Trım...dada dada
Tım dılılıdılılılı tım dak...!
Neymiş anladın mı diyorum...
Ağzın yanmıyor mu...diyor...

Et veresiye,
Ciğerse peşineymiş
Öyle ya..
Ciğer....
O olmasa kim tasalanacak
geçim ehlisizin tönteşirine

Tayların ardında koşulu yollar
Ve üstünden günler aylar geçtikçe özlemekleri artıp kabaran yıllar
Denizleri kudurtan fırtınalara kopuşkun küheylanlıkla gemsiiz ve dizginsiz
Doludizginliğin bitmesiz vardiyesindesin dünkünden herneysen
Gazeller yeşertip sarartan ormanların derinlerine dibine hatıralar serip
Serpilip saçaklanmış sarmaşıklar dalyasından susamlıca ve laciverte yakın mor

Gene de ne olur ne olmaz koy
Zihninde lades tutan ihtiyatı
Bakarsın dönersin
Başı duman duman hasret tüten trenler gibi
Hatları sökülüp uzaklara atılmış garlardan
Bilemezsin....bakarsın ben..

Mis kokuyorsun
Mis....
Biliyor musun ey hayat..!
Seni hiç bir aynanın sevda kuşlarınca resmetmediği
Şahsında ayın,
Gıyabında güneşin, her damlasında yağmurun...

Bağrını deli yellere vermiş
Hasretli bir dokunuşun yakmasıyla kibritsi
Oysa bulutlara bozulmuş rengindendi
Aşk ile demde
Ha birsin
Ha bin...

Mahkeme mi kaybettiniz?
Ufak iştir
Mal maşa mülke varınca ve mak-mülklenmeden başka
Hiç bir şey ile akıl gönül eğlendirip eğleşmediğiniz
Aybettiniz öyleyse
Aybettiniz

Olmaz mı?
Hemi de nasıl olur...
Ben bal gibi bile demiyorum çooook
Hiç bir mühüm yanı da yoktur
Yuvasını kurmalara yorulup üzüldüğümüzün
Topraktan üzre çiçek olursa hayat

Hemen bütün herkes
Kafasında insan payı hakkıyla çatlak
Unutkanlara özürlü, hayallere çocuk
Düşüncelere dağınık, hal ve hareketlerinde
Üstü başı açık kusurların sahibiyken
Simit tüccarlığından ille trilyoner olunur