Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Yazının turası
Hep tura hep tura
Yazılmaz şeylerin içesinesizi
Kimsesizliğin şeridinden uzaklaşmaları ilerleyerek
Her yolculuğu daima feci bir son
Yazı-tura yazgısı yazının

Soğuk...
Şaka maka değil buzzzzzzzzz gibi açıktanaçığalı zorba zıkkımı
Şaka maka değil dağılmış bir frensizliğin makas aralığını gittikçe uçurumlaşan
Dingil yataklarındaki bütün yol yordamlılığın bilyelerini direksiyonsuza nakletmiş
Çok yoğun ortamlardan daha az yoğun ortamlara düzey ve denge sapıtan yansıma ki...
İçi zehir dolu su damlacığının küresel ışık köreltisinde

Kimden yanasın diye
Bir sonraya mussallat
Aklı dibi bulunmadık tavanlarda asılı
Ayağı gitmez gönüllü takıntılarda takla çelme
Bir öncesinden bir sonrasına transit
Kimden yanasına musallat kalanda

Tek başına gül kurusuyla yalnızlığını içen
Sütyenlerini kuzgunların çözdüğü vakitli
Şehrin üstünden yoğun sevap-günahlarını atlarken kalabalıklara
Otların yandığı gün
Kabus dolu vaadlerde çan sesleri bulanık
En çocuk arzularını beyan ettiği parklara terbiyeli ve

Ben kendim geldim
Billahi tallahi kimse beni getirmedi ben kendim buldum buraları
Dediği siyah resimli manzarada
Kalça göbeğinde savrulup sallanan büyük ve yeminlerden zıkkımlar içerek
Gitse baksa ki
Öldü de kurtulduk tefinde keyif çatıp

Toprağına düşen çiğ tohum misali
Önce çil salan köklerden
Sonra delali çiçeklerden
Sonra salkımlı taneli yemişlerden, dalları basan ilkbahar yaz
Aynalı beşikten dere tepe çocuklaşıp giden insan gibi
Önce kundakta, sonra kundakta, sonra kurdelede

Irakibin elinde ne var..?
Kare ası, kozbeyi
Bende ne var..? .. on numaralı onlu
imanına yandığımın..!
Avustralya Sidneyi, San Fransiskosu yunaytitin
Fişlerde sicilli şifreleri babası hayrınalığın

Boya
Cila
Sancı yüklü bakım ve badanalarla
Şaşırmış insan, toprağın altında yüzyıllanmışlığını
Gömü parçalarından süprülmüşlere torlaya toplarlaya
Her gümbürtüye gidenine yeni kadrolar atarcası mahkum

Tütünkeş
Lafını sözünü bilmezlerin dilsizliğiyle söyleşen
Çok çiğnenmiş küfsülerle
Yapış yapış sakızlığı birbirinin damağından ödünçleşip
yok yere geveleye eveleye tantanalarını
Çal çene har hur...

Dünyaya gelişim nasıl
Su gibi
İçtim gidip göreyim nasıl diye bu yer
Vardıkca
İlerisi kendi şaraboldu gitti hayat
Tutup elinden yandığımın nesine