Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Ya...
Cami ve cemi ve cemiyet ve cem...ve meclisi mescit...
İblis kılığındakiler basar ben imamım..hükümdarım..hakanım derse?
Fırsat elde fırsat
Gözdoymaz çalıntılardan elde edilen Hırs-ızlık- küpünden çıkarak cin min
Bir kaç cüzlük ansiklopedik aristokluklarla

Peki...
Peki....
Ateşin ocağına kar düşünce
Demek ki sandığın gibi değil gün kendi
Molasını kendi elleriyle bitirmiş ki
İnsan tanıyamadığı hayal serüveninin

Girip kollarına
İnce mi ince işlerin
Süt rengi anne ellerinden
Su gibi arı duru ve serin
Tartılabilir misin hala kendinle?
İnsan aklının ermediği terazilerde

İnsanlar iki gönül bir olmaktan bıkıp
Kapı aralığında kalan sıkışmışlıklarıyla
Tıka basalanan ışıksız
Küflü ve karalık bir koridoru hız artırarak
Birbirine vakitleri yoksa
Eksik olan şık yazılı mezar taşlarıdır orada

Gide gide halden bir halolan gönül sızım
Ayvanar çiçekleri toplar bazı yazın, bazı güzün...
Şurdan geçerken herhangi bir deminde kendini bana yetiştirip
Yükündeki kervanları ileten zamana
Hırçın dalgalar kayıklanır telli pullu postalardan mayilim
Aşka gide gide hem söylenir

Yalnızca toplu tertip
Trampetler zırıldatacak olsaydı müzik
Hiç doğmazdı saz
Hiç elini sürmezdi kendine tambur
Hiç omzuna yaslanmazdı incelerini keman....
Önümüz cenaze sonumuz cenaze

Ummazsın hiç...
Belki vakit ikindiyi az bir geçede,
Günaşmadan henüz çimenlik üstü çayırdan
Ama tam işte o sırada,
Tam aklında hiçyokların gizlisi tırmanırken sır katında, tenha terasta
Simsiyah bir akrep dolanıyordur

Soğuk...
Şaka maka değil buzzzzzzzzz gibi açıktanaçığalı zorba zıkkımı
Şaka maka değil dağılmış bir frensizliğin makas aralığını gittikçe uçurumlaşan
Dingil yataklarındaki bütün yol yordamlılığın bilyelerini direksiyonsuza nakletmiş
Çok yoğun ortamlardan daha az yoğun ortamlara düzey ve denge sapıtan yansıma ki...
İçi zehir dolu su damlacığının küresel ışık köreltisinde

Giriş..
Gelişme..
Sonuç...
Anladık bu şık ve yıllaryılısından atını arabasını azada salmış
Yitik dağ başlarında dilsiz halsizliğe
Çürük çıkarmış l'allikten..

Kimi bekliyorsun..? Akşam alası tanda
Uzaktan uzakta erkenden
Gözünde yaktığın ağıtlar sakinleşmeyi bilmeyen
Azap çırasıyla tutuşmuş elden gidesilere melul
Kimi bekliyorsun bu kuzgun saatte..?
Gece bile uygun bir köşe bulmuş