Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Dikili bir ağacım..?
Çakıllı bir yapı..örülü bir duvar...?
Ne diyorsun sen be... vır vır vır
Da vır vır..? !
Ben haddimi bilmez miyim ne işim olur benim öyle
Tabutla çabutla vır vır vır da

Böyledir şu garip halleri yaşamın
Rüzgarın sırtına at biner gibi insanın gönlü ordan oraya
Bir zaman olur
Yeri göğü birbirine katan bozgun alazı silen süpüren
Bir zaman olur
Sever,

Neydim ben..
Ben neydim, neydim ben neydim...?
Kim gönderdiydi beni bu bilmediğim insansız dağa
Ne olacaktım, ne alacaktım...nemi satacaktım..?
Şaştımıydı böyle alnında bir karış kirli düş
Ve düşünce karmakarışık kırış kırışıklarıla

İşte geldik işte gitmekteyiz dünyasıysa şura
Çığlığını duyup anlamakla seni sana veren çocukluğun
Yürüyünce...Hatırlar mısın? Yürüyünce..
Yürüyünce dahaları anlayacaksın ki;
Ağaçla, toprakla suyla,
çağla çiğdem ve her bir sevgili

Şu berbat şey
Kuru yerlerde yatmak pahası da olsa kırağıdan döşekte
Yapmışsam eğer ateşler içinde ne yandığıma delildir
Ama şu berbat şey ki biri gider
Durur biri
Biri titrer

Kahvede
Bulutlara dolu gibi göğsü yağmurun
Cam dibi bir kahvede, kaosların zirvelerini dolanıp dönen
Ve voltalarına kısa aralar veren
Bacaklardan dizlere
Inciklere

Esasta ucuza patlyan hayatların çok mayınlı ordulaşmasına
Acaip sarsan sallayan yedek parçalarıdırlar
Gördükleri iş esasıyla dikkatleri üzerlerine çeken şimşekli
Hele bir
Uğurlarına çömçelenmiş sahanlık şeylere dokunmaya gör..
Hele bir,

Ve baktımki
Beni tellal ediyor sessiz harfler topluluğu
Şeyler ve birşeyler pek çok Haziran
Piyanonun içindeki zurna davul
Toprağı yaralayan ve suskunluğunu bozan çekirdekle çitlembik
Trafiğini düzenlemekten gayretiyle başbaşa

Vatan..
İlmine daldığın zaman
İnsanlığını işin özüyle bir ettiğin değer bütünlüklerinin tümü demektir
Vatan sonsuz..
Kalp atışlarındaki yaşam sevincin kadar zamanaşırı
Vatan gemicik yatçık

Gönül handa döne döne
Koparılmış bütün bağlarını ömür günlüğünün
Bilmeyen kelebeğe sorsun ne pervanedir
Aşk ilmeğinde dikiş söken yaranın
Melhem k'arına kara-yanık
İlmine ilmine