Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Dallarında hoşluğunu seyreden çağla korukları ham alaca
Zamanı boydan boya sarılmış çiçekliliğiyle neşeli
Baktığın bütün yolların dünya ortasındayım, aslolansa selamın
Merdiven merdiven yokuşunu tırmanan bir sarmaşık gibi zor ve bela yamacın
Katlanırsan en derin yerlerindeyim bazan sessizliğin
Uzanabilirsen bütün uzaklarda sarılı mevsim renginde kucakların

Kanı ılıyıp
Kalbi ısınınca insanın
Sevdim gittti diyince
Sevdim gittti
Kanı ılıdığına, kalbinin ısındığına ne varsa
Yanmak o yanmaktır

Benim bu dünya ile tanışıp dost olmuşluğum
Neticesini yok yazan günlüklerle birden bire olası değildir
Kuşlarla, kuzularla, ayvayla ve narla
Benim şu iki cihan güzelliği aşkla kendimi bir bilmişliğim
Günün icarı anlık harman değildir..
Bazan suda bulancak

Sazlıklardan çıdırgı kuşlarla havalanıp
Derdini söyleşmeye mavisinde sarhoş gökyüzünün uzak
Gün bulup gün yitiren yağmur edasıyla gözlerine çiğ damlası düşünce mahmur
Söyle be canım ne haldesin
Açan gül,
Solan yaprak,

Hicbirşey için yinede teşsekür ederim
Orda durduğuna,
Bana dogru göründüğüne,
Bu içi yağmur bağlamis, böyle bir Günde
Etrafı hüzne boğmaktan ve sokakları ıslatmaktan başka birşey bilmeyen
Amacı ne olursa olsun

Baktım ettim
Ne anladım dersen göğsüme varıp oturduğuna
Ses
Tını
Fısıltı
Sussssss duruşunda zamana indim

Ne diyorlardı ona....?
Dur bakayım..bir düşüneyim...!
Hani neydi..ula neydi... neydi...?
Hay estirikli aklım..sen de ilahi..!
Tencit pilavı gibi birşeydi..Evet ta kendisi..
Diyorlar ya hani ısıtıp ısıtıp

Ummazsın hiç...
Belki vakit ikindiyi az bir geçede,
Günaşmadan henüz çimenlik üstü çayırdan
Ama tam işte o sırada,
Tam aklında hiçyokların gizlisi tırmanırken sır katında, tenha terasta
Simsiyah bir akrep dolanıyordur

Soğuk...
Şaka maka değil buzzzzzzzzz gibi açıktanaçığalı zorba zıkkımı
Şaka maka değil dağılmış bir frensizliğin makas aralığını gittikçe uçurumlaşan
Dingil yataklarındaki bütün yol yordamlılığın bilyelerini direksiyonsuza nakletmiş
Çok yoğun ortamlardan daha az yoğun ortamlara düzey ve denge sapıtan yansıma ki...
İçi zehir dolu su damlacığının küresel ışık köreltisinde

İnsanın ne dün ne de yarın
Birbirini sivri,
Ateş püskürtüsü uçlarda dürte dürtükleye
Küsüşkün kendine sızıp büzülme diye bir hakkı yoktu
Bütün sen ben ayrımlarıyla çil çil saçaklanan
İlk ve masumane adımlarla işe başlayan