Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Sırtlanıp yokuşları yoldan yukarı
Bir diyeceğin varsa sakın saklı karanlıklar diye gözlerinde karartma
Bakıver gelişimi görürsen bazan aydan bazan güneşten
Söyle
De diyeceğini bekletme kendini kendine
Yeter ki yeşersin goncadaki aşk toprağı bahardan bir bahar

Bunlar büyüyecektir birgün
Dildeki titrek hece dökülüşleri bülbül şakıyan güllere
Bunlar gonca gonca bahar olandan tıpkı senin gibisine tomurcuk
Değirmen değirmene dönüp
sana, bana, bize doğru...
Açıldıkca açılacaktır bunlar

Kafalar oldu mu
Dalgalıya gelince kıyak..?
Ve arpalar gevrerken yazı
Yaz
Kendi huyunca tek başına
Keklikli kuşlarla

Tek başına
Ben kendi kendimi dünyanın tepesine heykel gibi dikip
Başkan maşkan olacağım diyen Hitlerle nasıl....
Ölüm- zulum, yıkımı dengelediyse art- niyet,
Hitlerin aksine çoğulculuğu içine sindiren yaşam zenginliğini kabulüyle de yeniden
Güzele yapılandırdı yıkılmış ve veran olmuş hayatı

Geri vitessiz
Üçüncüsü otamatik aşk
Takıldımmıydı yeline yelvanına yeri göğü seyre dalan uçurtmacı
Nazlı süzüllerle bağrı burcusunu çözen ilmeklerin uçsuz bucağı
Bulunmuş ip uçlarının koyyverip bıraktığı maviliğin derincelerinde sersemavat
Ve kızıl topraklardan ilkzaman çiçekleriyle kurdeleleşip yaz baharlığa kolkola

Her laf gereğince
Tam yerine ve
Gecikmeksizin söylenmeli
Yok gerekli değilse gereksiz yere gırtlak yormamalı
Müziksiz diyez ve solfej..
Yazarkende sözü..de ki adı şiir olsun...

Sana inanmamı bekleme sakın
Olabilir..çığlık bağlıksın ama
Git de bak aynada unutmuşsun da kendini
Ahbabını taradığın ve bulamadığın yüzünle
Kerem gelsen aslıya
Ve aslı

Dediği anda gelicinkler dökülürken güze
Dediği anda başını sarıya bağlar buğdaylar
Bu..
Kendince toprağın gayrısından göçüşüdür kısa bir süreliğine
Benim başım nasıl dönerse kavruk kokusuna sılanın
Tüter bir şekil bir şey bir başkadan

Ya kül olmayaydı ateş..
Yakmayaydı hele bir suyunda dem
Ya seni bulmayaydı arayan ben..Huzurmuş..
Sakinlikmiş.. Selametlikmiş ya yağmayaydı buz dağlarına
Hiç erinmeden hiç solup erimeden kar
Ya gelmeyeydi vaktinde bahar..

Yok da yani
Kendi aklından taşınmış olup
Başkasının gözlerinde hayata rastlamakta
Israrla pirim artırmaktan eli kendine değmeyen zaman
Yok da yani, o kapı bu köşe
Nerde ne yapıp