Köpeği,
Bağlamışlar köyün bittiği yere
Ahırın arkasında, tarlanın kenarında
Yapının yarısı ağaç, yarısı kireç
Yarısı kiremit
Kuduz olmuş gibi saldırıyor zavallı bir hali var
Sıcak bir nefese koşar gibi
Kılçıklı lafları kursağında yutkunan susuş
Sefersiz bir terminalin gece kör karanlıklı şehrine
Hayal kırıklarıyla dolu çalmasız bir gongun
Bütün sıraları terketmiş kanapelerde
Soğuk ve tek kişilik dinletisi uzun şarkılar
Vay hayırsız …!
Nehaber lanayol nerden estirn böyle
Necisin, nesin, nereyesin..?
Diye lafa başlayan ikileşme sırası ötekine gelince
Kiiiim ben mi hayırsız asıl sen..?
Yüzünü gören altın çöplüğüne yamakulaklı Midas
Şehrini bir kenara bırakmış sokak sürgüler sökerken gece
Sessizce bir pedaldı, ayaklarımı yoldan çeviren
Kendi kalabalığından başkalara rast gitmezleri geçerek
Nefesinde yanık bir duman karanlığın
Dere gitmiş
Tepe aşmış
Baharat sokaklarında yosun kokan taş duvar
Kolonyacılık ederdi yaz yağınca ve kar düşünce çarşılara
Kapılarda fayton gezdiren atların boynunda aşk vebali çıngırak
Her geçene selam eder,
...sevgi dokunuşları değirirdi yazısız sözsüz halhatrıa
Yüzyüze görüşmelerin düneyleyen gülümseyişleriyle yoldan geçen mektup
Gezerken görürken dünyayı
Bir güzel hayale uyanmış perdelerden sabah edip akşamda tomurcuklanmış çiçeği
Bir lafı bir lafını tutan özlem ve özleyişlerin yanmış kavrulmuş susuzluğunca teeek tek
Deli gibi dokunup sarılırcasına kapıyı çalan ışığa
Cıvıtmadan
Ve kaypaklık etmeden
Yemin değil selam et..
Şaşırt beni öpüp yolladığın rüzgarla
Yarası iyleşsin diyorsan sevene gerçi
Her hali kabüldür darmadumanın
Sevene bütün dünya varlığı senliliği dengeleyen düze bir
Selam et de tayin olsun öğün
Amanı yamanı bilin mi..?
Sen bana ne bakarsın uyup uykusuza
Belli mi olur? Üstü yavan bir ay şenliğine aklını zarara verip
Sen bana ne bakarsın..?
Kapılanıp kulplanmadan belki dünyanın bütüüüün
Gezginci kapılarını
Benim derdim
Belki ekmek
Belki su
Kendi kefesini dengelemeye çalışırken gizli çığlıklarıyla
Gece karanlığına dalgalanan deniz
Benim bir derdim de alfabenin eline kalem kağıt tutuşturur gibi
Doların ateşi..
Orasına elle
Burasını deş, yanını yöresini dürt, üstüne başına dokun...
Doların ateşi neresini nasıl mıncıklarsan mıncıkla ol görüp
Düşmüyormuş ya bir türlü...
Bu hep böyleydi zaten bunda şaşılacak ne var..?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!