Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Şeytan...?
Şey...bişey şey
Tan tan tanalı şey....
...tan bişey..Şeytan?
Ne zamanın dışında
Ne mekanın üstünde yahut altında

Kalbinin kapısından gizlerden bir giz
Kendini adsız bir gülüşün firarisine yakalandığı
Tutulur
Yanar
Tutuşur
Vurgundur...hakkıdır da...

Kuyumcu böyle istedi, plak böyle çaldı
Defterimde yazılmadık deli hatıralarımdan yarın bugündür derken
Taunlar, felaketler, girdaplar ve meseleler....
Sıfır vardı,
Ve bir,
ve sonra..

Selam verdim
Boçlu kaldıysam kalandan bir fazlası olsun
Bunu kaldırmaya fazlasıyla pekala yetebilen
Benim can borcum, insan omzum, yaşam gücüm
Selam verdiysem
Bile bile toprağına bastım hayatın

Niye ben burdayımca
Bu bendeki yabancı kim diye hislere kapılmaktaysa azat
Yoğun bakımlıktır dakka
Çökmüştür sıkıntısına katlanmadan
Emeklerini yidip gütmeden biçmeye gidilen kuzgun kıracı
Otlu dikenli bomboş tarlalar gibi

Öte...
Daha öte
Ordan daha öteye..
Sen ben..git git böyle nereye gidek
Gitsek gitsek bizi bizden daha yakınlara vardıran ya aşka;
Ya bizi bizden soğutup

Biraz Amerikan kovboy-yular-doları...
Biraz yurop-oyrop-hip hop çengel -engel-kanca takımı tertibatıyla karman çorman edilmiş zül...
Hazır lophüp yalakalıklar mürekkebinden mühendisliği tastamamla
Bozuk para durumuna sapasağlam kancalar takılmış...
Yağmalık limanlığın yazı-turası olmuş gitmiş bizim çok sıfıra sıfır elde var sıfırcık TİRİ lay,
TİRİ lay,

Gel fermansızından aşkı okuyup
Bakalım sen neymişsin bende
Ben sende kim..?
Hemen ilan olunduysa gönlümüz
Mübarek olsuna nazlı bir navruz gülü gibi
İlkin baharlardan gülümseyen esmelerle

Serçeler sekiyor bahçeliğin etrafında hazan
Çeşme çağlıyor, yağmur ağlıyor,
Belki kanatları ıslanınca bir yerlerde uçuvermelerin
İlk defası o çok kolay paylaşılabilen sevgilerden süyemlenenlerle
En çok hakkı olan yolunca yorulmuş herkesin
Çünkü

Kafa dengine
Vura vura yüregimi nasıl yağmalanmak böyle
Ustasız kalfasız
ve konaklayabildiğim esinliklere
Demden deme hayaldüşümlerimde elhasıl,
Huzuruyla gönül güzelliklerinin Kelamı- Hulasa,yı,