Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Divane çağında dertlice tellerde böyle
Ne diyeceğimi bilemiyorum ah dilim dönse büyüsüne kapıldığım hayrana
Açmış yaralı göğsünü gün çavınca döşübağrına aman be aman...!
Yazık olurum demeden
Hiç ürkmeden şıvgından ve korkmadan buzdanayazdan aman be aman...!
Sevgili diye kendi cahil koynunu sığınak etmiş dünya aleme ve sonsuza

Ne bileyim ben
Onu mu saydım, hangi gün hangi yer,
Nerden nereye, nezaman, sebebi kim ve ne....?
Belki..
Çoktan söndü
Tarihinde kandilleri tükenmiş takvimler beni

Çünkü hayat insanla bozulurmuş
Anladık divanelikmiş...
Ay doğunca hani simsiyah dağlar pırıl pırıl yanmaya..
Seher vakti şafak sökünce cıvıldaşan söğütler
Çiğ düşmüş toprağın yükünde mesela arpalar ekinler değirmi değirmen
Her iki yolağzında selvi kavaklar gelin olmuş da

Yukarda ay cahil
Aşağıda beri yandaların merihi cümlecahil
Kutup yıldızına yıldızına doğru geceleyen
Karanlığın bir yarısında görünmezin koynuna girmiş giz..
İşte tam burası
Deli çağlar saklambacının en çırılçıplak dediklerinden ayaz ortası

Dün muazzam Osssssssmanimanimani derkene
Unutmuş belli bu sakat kafa karışıklığı aradaki,
Proğramlanmamış sağnak ve gökgürültülü sağnak yağışı
Bu sebepten bugünü yaş,
Bugünü eğri,
Bugünü cıbır,

İşin yoksa ateşböceği
Eni boyu mamafihten nazari boncuklar düz
Masmavisinden öte turkuaz gerdanlı
İşin yoksa tır parkının oralara hayatı köşeye sıkıştırıp
Sahipsiz karanlığa gülümsemelerin izine
Git git gel

Gördüğün gibi
Ne var ne yok herşey
Bulduğu ışığın arkasından gidiyor
Gördüğün gibi
Işık..
Sevdiğinin ardından

Ne taraftan ne tarafa nezaman ki
Duvarlar fırtınalara asılı pencereleriyle cam çerçevelik
İçinden
Geleni koynunda tutup ayaz eden tren çığlıkları gibi alıp alıp götüren
Ne zaman kisesine sarıldığın rüzgara mahsursun,
Nezaman ki mahsunsun evine konakladığın ay gecesi ışığa

İçe sinesi
Başı derdine düşen yalansılar arasında
Acı tevekler sürümünden çavan
Yavan bir gün ertesi mirası
Bitti bitecek sanrılarıyla korkulara kuşatılmadan
Halka halka aşarak kendi boyunu

Al yanaklı
Gülün sahibi değildi diken
Ama bir baktım..
Bir varayım gireyim dedim çağıran kollarına
Çünkü tam çağıydı ermiş olan dönence
Kız gibi gelin...