Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Dileğini duasını düzenini
Evince ve huyunca
Ürkütmelere gelmez ne dünkü tay
Ne kekliklerin kınalısı yaban ellerde
Yolunu yapınca yağmur bariyerleri
Kum fırtınaları

Sormadan gidilen onca yollarla biteviyelerde bitik
Ne yitirdim?
Ne aramaktayım diye hayattan
Sormadan kızan kostak hergelece bir işi bırakıp
bir diğerine kudurmuşcasına çapullanan
Yarenlik mi yare

Kirişi kırık büküşleri birden bire dönen
Aradan yıllar geçti yazıları gibi esmer siyahı
Oldu bittileri birden bire
Yitirilerek büyütülmüş güvencin
Günden güne kendi kovuğuna kabuklanmaktan
Hücrelenişini kurtaramazken

Kışın karıtyla
Yazın harıyla
Bahar o bahar olsa gerek, tanıdım...
Gül çığarmış yüzünde tomurcuk
Sen ey güzel...!
Bahsine değen güzel sen olsan gerek, seni tanıdım..

Hiç bir hayat sahnesi yaşandığına dair
Bu denli gerçeğin
Yakından daha ötesi kendi olan
Yakım akraba ve hısım
Dublörsüz
Nefeskesen

Hani canavar düdüklü sirenlerin kafasıyla soracak olursa trafik insanı
Madem bu kadar meraklısın gaza gelmeye
Hıza vitese hurda haşada bu kadar imreniksen
Bu kadar benzinalkolbağımlısıysan uçu uç uç....
Böyle acıları ölümün bile dayanamadığını çekebilecek kabiliyette düşkünsen
Sanki der gibi adamına –kadınına

Tepişip
Tezmek mi istiyor
Eceli kişnemiş çitme savuran
At değil
Atlı değil...
Nereye tozuttuğunu kendi bile bilmediği

Durun hele durun..!
Değirmen taşının altından nasıl diri çıkmış
Eşyanın tabiyatına aykırı
Şuncacık insanlık hissini
Danışa döleşe hesap makinasının
Tuşa yatık paydaladığı paylardan

Son güz rüzgarları estiğinde dallarında firari gönlümün
Çimen çiçek aynı telden
Aynı dillere
Çözülüp savrulan delisiyle dolu yankıların
Vapur kenarı denizlerinde
Kuzey hoyratları gurbetlenen fırtına kuşları gibi

Fin hamamı
Çin hamamı
Roma hamamı……mısır
vesayir…
Hani demişler ve duyurmuşlar ya… 'Hamama giden….
Açık kalsın varsın lafın gerisi gitmezmiyim…!