Saklayım da soykası ecele kalsın diyelerden değil
Şu gözler bana bebekleşen
Ay yüzlüsünden hayatı an be an
Dut tatlısı bezenmiş dudaklarıydıysa iklimlerine zamanın
Bir tatlı kaysı çekirdeğine alacalanıp
Ve henüz dilleri açılmadık tomurcuklara
Küheylan ölür eyeri
İnsan ölür eseri
Diyenler eliyle kendi belasına ad yazdırdığım
Ne çektiysem vebalim
Ne çekmekteysem borcum
Ve de ne çekeceksem daha
Sökülmeyen kalınlıkla çakılıp kalmış
Dondur kalsın orda öyle, yüklediğini götürmem denen çırılçıplak hayatı
Sızlanışlarıyla ipi boynuna,
Hıçkırık kekrelerini boğazına,
Ağılı acılı ağıtlarını kalıbına ve kalbine maddeleşerek mağmurlaşan istiğfar
Hahay diye,
Dünyada
Dönmeyecek devran,
Aşılmayacak geçit,
Varılmayacak düş,
İnsan mı var ki..?
Hayalini kurmasın
Hiçbir getirisi olmayan
Sağlı sollu,
İleri gerili kısır çekişmeler
Bir kere tuzaktır,
Tehlikelidir,
Züğürttür.. yani evet,
Vedalaşırken
Hazanların nispetinden mum gibi
sarılarak, öpüserek,
Sürüklenerek nimşeffaf
Son hatırda kalanlarıyla biten bir
Piyesin
Çekilmiş telgrafın dilinde iplik iplik üzülmüş inceler
Behrizamandan sözü vardı belki,
Uzakları büklüm büklüm burkulup deheyleyen adsızın
Sökülüp saçılan parçalanmış bulutların sözü vardı belki yerdeki topraga
Gökyüzündeki yadellere yakuta
Sözü vardı algın dağlara, yorgun çöllere belki hazan, belki de hozanın
Her bulduğu sıvışık cıvışıklıktan
Buldum diye çıkışı daldıysa körükörünek
Küt yani
Küt..kütürdek
Kesik yol kütük
Kapalı trafik takozuna kütük
Sur ve kandil
Zifirden karanlık dört tatafa çarsaf olup serilince
Gönül hanesinde infialdir, serhaları hancer kesen
Ne güzeldi oysaki, gündüzleri sefer taslarıyla ırgatlık
Ne güzeldi harman
Kız handan
Aşk içinde doğduyduk şenolası..
Şenlikler çalınası güzel ve gülen gözleriyle ne sevgilice çağrılmış
Sevinç çığlıkları içinde aşk..
Kapıda koskoca kucak dolusu kalbi çıprpınarak bekleyen hayatın
Bütün karanlıkları yapayalnız geçerek yeryüzüne doğan gün gibi
Hiç ara vermeden zamana adımbaşı gelen her gelen yolcusuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!