Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Sevgi noktasından bakınca
Yani sevince,
Çatallaşmış bir yüreğin çınar dallarından bu bahar senin
Öteki benim diyen dillerle sevilince
Deliye bozulur tılsım
Divaneye dönen çarkalemde

Bu mavi sandığın su damlası
Tren binince camda üşüyen soğuğa kalacak
Diyeceğin neyse de gayrı
Yağmuru bekliyor bu yolculuk
Diyeceğin neyse söyle ve kurtul
Raydan aşmış

Kendi beybaşının insanca efendisi olamayanı
Hayat bu yönüyle talibi olanın yüzün güldüğü
Başkasının sadakalık heybesinde çırakçı tutmuştur
Gölgeliğine yelpazeleyen dalkavuk misalden ammennaya
Ve atının başına
Torba takıp çıkaran işlere ulak payı hizmetli

Al atlar...
Doratlar...
Kıratlar....
Dolu atlar....
Şallan kayaların serin su yüzünden yağmur damlıyorken
Uzak yaz çayırlarının kuşlara doğrusu...

İndim bir kuyu dibine
Kuyuya sessizliğin gölgeleri düşmüş diye
Avunmak
Ay ışığı kadar tenha ve yalnız
İn aşağı
Çık yukarı

İyi miyiz...?
Eli iş tutamıyor olsa da bazan yağmurdan
Sırtımızdan sıvazlamıyor olsa eli eksik kalan güneşin
İyi miyiz al birini vur ötekine basmakalıp
Alıp alıp satsa çeşitli dükkan
Yamuk çarşıların tek düzenlik terazisi

Ayva gülenmiş
Nar ağlayan
Sana gelince.....
Sevgilim sana gelince gülmek ağlamak bir bahis
Ömrün hemden bahar olup sevgilim
Yüzün aşk ile güzelleşince...

Yağma desem de yağacaksın nasıl olsa
Nasıl olsa esme desem de eseceksin
Deli gönlüm,
Ey delinin delisi gönlüm...!
Fırtınası tutunca aşka liman olmanın,
Yangını tutuşunca sevmelere çıra çalmanın,

Eğer dalgalandığım her güzellikte durup,
........ sızıverecek olsaydım yorulduğuma
Boğulur kalırdım ben orda
Aşk denizinden br damla diplerde bilmem ne...

Seyfi Karaca.........Mart / 12

Haz,
Görüntü,
Zerafet,
İncelik,
Kadim kelam
Hoşbeş, hareket vesselam