Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Benim gidip geldiğim yer belli
Hiç bellolmasa da vakti saati
Alıp ileten damarlarına sevmek adlı sokakların
Benim nereleri gezip hangi bağda hangi gül
Bazan aniden yağmura dönüşen bulutlarla yolcumu
Bazan hiç acelesiz

Dönen bulutlara akşamın elleri bulaşan kızıl tanyeri
Nereye gidersen git ismin bende kalacak
San fransiskolara vurmadan şu dinlediğim caz
Birazı karadan, birazı sarıdan, birazı koyuca mor..
Saklı bir el nasıl bir ressamsa
Yarım bir ay koyup

Ne yaptım..
Ne yaptım
Neler neler mi yaptım ben bu sislisi sağnaklar bulanığında?
Kaktüs hurmaları
Uzakdoğu çilisi
Kavruk çerez..incir...bazan mandarin portakal

Seyfi Karaca......Mayıs / 10
Ortak noktaları çoktan bulunmuş
Iskartası neredeyse sıfır
Hemen öyle hah diyince bu kafeslerden öyle çıkılmıyor ki
Her nice kez insanın aklı caysa
Kıstır bir köşede şu aşk deneni dese dalsa mekanına

Sıfır derece sıcak
Yoksul mesafeli, sütsüz...şekersiz..
Acı kahve saatleriyle
Kim kime dum dumalık ilişkilerin
Kendi kafasına buyruk kiracısıymış gibisi
Onun kayığına kürek çekerek

Nar ağacı
Çikiçikiçiçiçi
Fıkkır hüngürdek
Narağacı..?
O da neymiş diye bir zamana doğru
Narsız..?

GöNardan...zleriyin alabildiğincesi güzellikle toy
Nardan...
Turunçtan..
Alaçıklı bağlardan ve harmani
Tek...
Yalnızca bir tek...Mecbursuz delicelere hakim

Vapura bindik
Çiçek adası, çardak molası, çekirdek çıtır Li ile
Düşünüyorum da şöyle başıboş ve fitil fıçı dalgakıransız
Şarapsız içilmiş bir gün idi ah liii
Ah...
Oturacak sandalyası kalmamıştı gezdiğimiz şehirlerin

Sırt yalın, ayak çıplak, baş kabak
Ben bu halde kalbim beni bağrına basıp nabız atışlarına yüklediği
Buymuş soğuğa çırpınıp, üşümüş ayaza sarılan bu halde ben kendimden
Marmara çırası gibi yakınan pozlara tüysüz dikensiz perişan bırakmadan
Gücümün yettiğince nefesimi, hayalimi güttüğünce kervan olan
Nasip işte nasip...

Yalandı desek...
Gök mavisine
Toprak bozuna
Kahverengisine...
Hatrına içilmiş bir demin dudağında buğ tüterken
Yalandı demeye kalksak sudaki sandala,