Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Çekilmiş telgrafın dilinde iplik iplik üzülmüş inceler
Behrizamandan sözü vardı belki,
Uzakları büklüm büklüm burkulup deheyleyen adsızın
Sökülüp saçılan parçalanmış bulutların sözü vardı belki yerdeki topraga
Gökyüzündeki yadellere yakuta
Sözü vardı algın dağlara, yorgun çöllere belki hazan, belki de hozanın

Aşk içinde doğduyduk şenolası..
Şenlikler çalınası güzel ve gülen gözleriyle ne sevgilice çağrılmış
Sevinç çığlıkları içinde aşk..
Kapıda koskoca kucak dolusu kalbi çıprpınarak bekleyen hayatın
Bütün karanlıkları yapayalnız geçerek yeryüzüne doğan gün gibi
Hiç ara vermeden zamana adımbaşı gelen her gelen yolcusuna

Her bulduğu sıvışık cıvışıklıktan
Buldum diye çıkışı daldıysa körükörünek
Küt yani
Küt..kütürdek
Kesik yol kütük
Kapalı trafik takozuna kütük

Sur ve kandil
Zifirden karanlık dört tatafa çarsaf olup serilince
Gönül hanesinde infialdir, serhaları hancer kesen
Ne güzeldi oysaki, gündüzleri sefer taslarıyla ırgatlık
Ne güzeldi harman
Kız handan

Buzamanda tükenişinin yetki-selahiyetini insanlar
Yöneten ve yönlendiren makinalara devredip devri daimi
Oltalık ağlarda
Voltalık ağrılarda
Kesin hükümlü cafcafık giysilerle ağlandığı mapusluğunun
Makina kullanım zevkinden haz duyuyor

Dünyada
Dönmeyecek devran,
Aşılmayacak geçit,
Varılmayacak düş,
İnsan mı var ki..?
Hayalini kurmasın

Silimano kurbaaaaa kur nevşurun dilba guk...
Dilbaaaa guk....!
Ne bu böyle...! ....derseniz..1
Ne bileyim ben hiç bişiiii
Hiç uğraşmayın tersinden okusanız bile, hiç bişiiii
Guk...! ...çaprazdan, üstten, yandan, yüleden bulmacasız,

Mutsuz
Umutsuzluğun göçük binasında saf tutuşan
Kadın erkek ve çocuk
Deniz ve toprak mahsullerinden
Görsen bayılırsın ne süper mahsun
Bir koptu

Unutulduğundan olsa gerek
Kendi halinde düşkünler evini kuran zamanı
Hatırlatacak olursam ben de kimi kime,
İçkinin, uyuşturucunun, yalan mekikli lügatın
Yaşamdan suskun edilip gani gani çölleşmelere selsebil olduğu
Eskiye oranla katlanılmaz ölçülere varan selsebil

Geldim diye seslenen dağlarda yeller
Döşüne döşüne ağır basan bütün yolculukların
Durakları kalbe varan doğrusuyla usul
Canevimiz...
Matem dengi mendillerin eyvallahına
Hayatın meydanlarını adım adım terketmeden evvel