Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Fin hamamı
Çin hamamı
Roma hamamı……mısır
vesayir…
Hani demişler ve duyurmuşlar ya… 'Hamama giden….
Açık kalsın varsın lafın gerisi gitmezmiyim…!

Çakmağı zor çakıyordu
Fincanı tutarken de elleri tir tir titriyordu
Ama ağzından duman tütüyordu tütüüüün tütün
Püfüttüren çarşı kahvesine konakcı ihtiyar
Ben kızlar matinesine bakıyordum gelen geçenin
O ise camdaki maçtan konuşuyordu kahveciyle

Kar türküleri çalar da yareli göğsün
Bir telinde bana dokunan gizli halların avara düğünü
Çağırır çalarsın da gelmem mi hiç?
Yolladığın sızılı postalarına ağrıdığım
Yanık bağrımın buz serincesi Erciyes sen diyerek
Günaşrılarına koyulduğun adını

Haberin olsun ki
O insanlığa atılmış kazıkların en büyüğüdür....
Neymiş de...
'Acılar insanları olgunlaştırırmış ' diyen zanga zurt...
Bu kadarına açık aralık bırakırsa insan hayatı
Kül ve karanlıkğa teslimdir hemi de yana yana hiçihiçine

Kimi kereler
Hatta heran herdakka
Çok yalan ve yanlış dillerden konuşaraktan ubbusunu gubbusunu
Ne cana, ne canana meramını anlatamayan sosyobozuk insan
Ve kimi kereler
Hatta heran herdakka

Şöyle ki...
Arpa buğday çecolur çalparalarıyla şıngır şakrak
Gıv..!
Gıvgıv gıv gıv gırnatalı havaslıklarını almaya
Bağı bostan eden demlerin güzelini sevmesi güçolunca
Beni sakın olup kuş uçmaz

Her yürek
Her yarayı kaldırmaz...
Kimine tırnak çiziği çentik yük gelir,
Kimine dağlar devrilse yarasına şuncacık şey...
Ar damarı yırtılmış yüreksizliğe aşk ağır gelir aşk..!
Aşk diye diye yanıp tutuşanaysa

Vakti daralan zamanın
Gölge boyları uzar da uzarmış
Karanlığı köşküne yayarken akşam
Rüzgarın elleri salkım söğütlerin saçında
Hayatın güneş alan yerlerini kumral bir seyre terkeden
Dağda anemon

Sevdalık mı desem..
Divanelik mi...?
En iyisi sevdalık divanelik delilik, her üçü...
Sen
Ben
Ve şu bendeki benden deli kalbim

Bakmıyordu bile
Kirli
Çürük
Kokuşmuş işler çeviren
İçi dığı meydanda röntgenci radarlaşmalar
Pis ve pasak götüren haramlaşmalarına