Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Diyetini geri istiyormuşca
Alçalıp yükselen görüş kapsamları insank'ari
İskanvari
İsyank'ari
Gök derinliği uzaklıklardan
Bulvar kuytuluğuna yağrak üşüşen şahmatik

Ucuzuna kaptırıp
Her fırsatta andığının adını diline filitresiz bulaştırarak
Kendini Allahın yeryüzündeki muhtarı zanneden
Attığı zar
Tuttuğu dubara
Ettiği zalım..

Bakmıyordu bile
Kirli
Çürük
Kokuşmuş işler çeviren
İçi dığı meydanda röntgenci radarlaşmalar
Pis ve pasak götüren haramlaşmalarına

Eğer yolu soran
Yolu bulduğunda kendi yola gelmediyse
Saçan savuran haydi
Di gaydalık bela kahvelerinde fincanları terse çevrilmiş
Telve tortuk tüm toplumsal
Kırcılanmış dil boğumlarının peltek peltek mum değirmisi

Haberin olsun ki
O insanlığa atılmış kazıkların en büyüğüdür....
Neymiş de...
'Acılar insanları olgunlaştırırmış ' diyen zanga zurt...
Bu kadarına açık aralık bırakırsa insan hayatı
Kül ve karanlıkğa teslimdir hemi de yana yana hiçihiçine

Durun hele durun..!
Değirmen taşının altından nasıl diri çıkmış
Eşyanın tabiyatına aykırı
Şuncacık insanlık hissini
Danışa döleşe hesap makinasının
Tuşa yatık paydaladığı paylardan

Çayın kilosu ononbeş
Şekerinki beş...kimi yerde altı, altıbuçuk...
Çay kaşığının tanesi züccaciyecisine göre zımpara zımpara gümüşlü nakit
Etin kilosu çeyrek altına yakın,
Çeyrek altın yüzelli türk liracığına taksitsiz takas eski parayla
Yüzüstü milyon bedeli zampara zımba telafuz

Herseyi….
Istisnasiz herseyi zehirli midir tatli mi
Bozulup sapmadiysa eger dünya dünyadan
Bozulup sapmadiysa eger insan insandan
Bu sevimli sohbet böyle demli damla böyle damakta tadi kalan sofralar
Fisiltiyla kulaga cagrilmis sir

Hangi aklımı sorarsın..?
Birini koyup birini unutttukca ben
Sen hangi harap hanlarda yatıp kalktığımı
Yerinden yağmura taşınmış gitmiş bulutlarla keşmekeş
Toprağa çöküp kalmış bir kamyon izini meçhule mütakiben
İşte Haziransa

Bir şeyler olacakmış gibi heran soğuk kar kapısındaki eşikayazda
Gözünü zamanın üstünden ayırmayan beyazlara sızılar envayi
Yerinden kımıldammaya yeminli bir zemin
Yapışmış bir vebalin borcuyla yontulmuş zaman diliminde donuk...
Geçip giden esip tozmaların peşinden bakar mayhoş melul
Kayıp bir denizde çalkalanan sandal misaline kış günü