Aşk der ki..
Ben seni boş yollamadım
Ne elsizdin, ne ayaksızdın, ne düşsüzdün,
Ne de dünyasız
Akş der ki...gide yaşayaydın
Ne kalpsizdin
Göz kararı
Gözül rızası
Akıl nizamıyla gittiğim her yol sana,
Geldiğim her müjde senden, gönül rızası göz kararıyla
Durup yürüdüğüm ışıklar ve gölgeler senin aslına has harman
Gül dersen gül
Çığarmış çekirdek çürüğü
çuvallandığı ambar köhnelerine
Yırtılmış hayatın arsız yüzü
Arlanmasız kedere
Ar damardan dostum
Ar damardan sökmüş atmış canını
Doğuştan beri beklenen bir misafirdiyse aşk
Doğuştan beri hergün günü gününe kendisiyle beraber
Hatta hiç beklenmediği bir anda
Kimbilir hangi akılalmaz gizlerden ve köşelerden
Karanlıkta kendini bulan ışık gibi ve akasya misali çiçek açarak
Dallarında delisine bahar olanın
İnsan..
Seven kalbinin başında gece bekçisi gibi
Korkunç vererek siren çalarsa
Terkolur insanlık adına herşey
Ve dünya
Top tüfek tetik...
Siz olmasanız siz
Cana yetkin yongalarında kış kıyametleri bahçelenen
hüzün çiçekleriyle ömrünü kış buzaynalarında avuta avuta
Ben kendi olan siz
Ne işim vardı yokluğuğunuza kalacağım herhangisinde dünyanın?
Siz olmasanız sanki boşu boşuna doğup batacak güneşten kime ne kim;
Bizimle başlayan bir miladın günlüğüdür Avrupa seni
Kuşkonmaz uçurumlarında şatolardan şatolara korku belası sinmişliğin
İnsandan kaçak
Tarladan topraktan göçek
Kurdunan kuzuynan arası açık ve pusu..
Bakışlarının gözalabildiği yamaçlarda boyölçüşen dağlarla bir olup dengini
Samsunda
Hani vardı ya..!
.....bizim memlekette her yağmur damlası toprağa azıcık sızmaya vakit bulsa,
Felaketin felaketi sayıla gelen onbir ölümlü son vaka
Baştansona insanlığın üstüne daha ilk kazması vurulduğunda mezarlık olarak yükselen
Yeryüzünü cehenneme çevirişin hınzır ve hinoğlu hinliğiydi esas olarak
Şimarmamış çiçekler delisiyle senolan sen
Katran gecelerde ay gibi gelinsen
Bağlar çözülür güzel bahçelerini gezdiğim
Sesim lal
Soluğum yavan
Dilim sus...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!