Dün ondokuz mayıs idi
Dünyaya karanlığını kusan zulum zindanlarından kaçışın
Hürriyete ve başeğmezliğe kurtuluşun gemileri vardı dün
İnsan sılasında Türkiye güzelinin atları vardı gecenin siyahı gündüzün akıyla
Binip suyvarisi olmasını bilene düzü bayırı kişneyen
Dün..
Kaset...?
Ne kasedi? Ne marka oyunayak?
Pis işler izinde şifre kırdıranları gezip de,
Kalıbını gezdiği işlerin üstünde bırakan özel terbiye
Kaç kişi şimdiye kadar yüce divanlık oldu da hani
Hak yerini buldu gitti cısbısdan? ?
Köpeği,
Bağlamışlar köyün bittiği yere
Ahırın arkasında, tarlanın kenarında
Yapının yarısı ağaç, yarısı kireç
Yarısı kiremit
Kuduz olmuş gibi saldırıyor zavallı bir hali var
Kesik kırpık hecelerle noktaya dokunuyorsam
Tramvaylarım gecikmektedirde malum gecenin ucundan
Ondan…ordan..
Nere olduğunu söyleyemeyen Kervankıranlarımla, Zührelerden ve Zümrütten
Bir acılıp bir büzülmesinedir yüreğim firdevs bağının
Gülüm çalım açılan sevgilisine incinir,
Irmağı geçip
Derede boğulmak harcından işin aksisi
İki yakam bire aşk
Kınını kesen bir yaraymış nasılsa..!
Ve çıngısından sönmez yangınlara güç yitiren ateş
Nasılsa hem yaralandım, hem de yandım...
Cok degil…
Karanlik ortasindaki kamastiran güpegündüzde
Kizil ve mor ertesi ötesi gündüzle gece vardiyasinda
Akli fikri saskina cevrelenmis aptallik yenilgisinin
Ve altmissekizlier kusagindan kemer takinmis
Modern sömürü aranasinda akil fikir danismanlik isinden
Benim derdim
Belki ekmek
Belki su
Kendi kefesini dengelemeye çalışırken gizli çığlıklarıyla
Gece karanlığına dalgalanan deniz
Benim bir derdim de alfabenin eline kalem kağıt tutuşturur gibi
Söylenerek
Sazlanarak
Havalandıysa bizden haber versin zührelere merihe
Nerden nere göçtüğümüzün adsızını
Bahtı yaralı
Tüllü telli turnalar...
Bir anne gibinin
Bütün yoklar arasında hayatın sunduğu en büyük hediyesi
Sefillere batık gözyaşı yağmurluğuna kolkanat gerdiği ömrüyle
Yine de herşeye yeter diye delisine tutunan sevinci
Öyle sevgiliysen güzellerin güzeli sensin gönlü tok
Görüşmesi hoş..
Doların ateşi..
Orasına elle
Burasını deş, yanını yöresini dürt, üstüne başına dokun...
Doların ateşi neresini nasıl mıncıklarsan mıncıkla ol görüp
Düşmüyormuş ya bir türlü...
Bu hep böyleydi zaten bunda şaşılacak ne var..?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!