He bi' ince düşündüm
Kırılganlığım ondandır.
Annem derdi ki:
Kızım eleğini seyrelt.
Haklıymış
Uslu bir çocuk olamadım ardından.
Sabaha kadar ağlıyorum
Kalbimin ağrısından
Yarı uykulu
Yarı uyanık.
Sustuğum vakitler
Nicedir bir mektupmuşsun
Yola çıkmışsın
Eli ayağı çiçek cümlelerinin
Taştan mindere oturttum da
Gıkın çıkmadı
Nasibe gül yağmuru
Göğsümde dört nala giderken zaman
Nasıl oluyor da ben kendime yetişemiyorum?
Elime yüzüme bulaşıyor gün apalamaktan.
Üstüm başım çamurdan can...
Yine de gün oyalıyor bir şekilde
Kıyısına köşesine.
Nefes alamadığınız mekanınız
Mezarınızdır!
Ya bu mekanı mezar olmaktan çıkaracaksınız
Ya da bu mekandan kendinizi çıkaracaksınız!
Kendimi büyütüyorum
Yeni baştan
Patika yollarda koşuyorum
Sil baştan
Ayakkabımı yırtmışım
Ayağıma diken batırmışım
Ne kadar hüznün varsa yüklenmişsin gözlerine
Düşünüp duruyorsun elin çenende
Belli ki sevdiklerin çok uzaklarda
Hatta kimileri ahirette gibi
Bakışların yere öyle dalmış ki
Sanki kaç kez toprağa batıp çıkmışsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!