Kimi yüreğiyle yaşar, kimi bedeniyle.
Ben yüreğimle yaşıyorum
Ruhumdur beni ayakta tutan.
Bedenimi sorarsanız eğer,
En sevdiğimin ellerinde asılı.
Her gün ziyaretime gidiyorum
Caddeleri dolanırken sağanak;
Arkamdan seslenip,
''Sulara basmadan geç! ''
''Ayakların ıslanacak'' diyen sen,
Daha kulaklarımdan uzaklaşmadan,
Sol yanımı bastın,
Bakışlar zamanla romanlaşıp
Okundukça dökülürler içimize.
Gözlerinden anlaşılıyor denmesi
Bu yüzden olsa gerek.
Kahkahalarımın değil de
Hüznümün perdeleri açılıyor.
Doğdun.
Bir yıldızdın.
Sonra
Kayıp gittin ellerimden.
Karanlıktayım.
Ne yana dönsem
Yorgunluk bile yoruldu
Hatta başı önde geziyor
Omuzlarımızda kambur durmaktan...
Bir tek biz usanmadık, uslanmadık
Birbirimizi yormaktan...
Huzura verilen savaşlardan yenik düştük.
Ayağıma dolanıyor yağmurlar
Geriye doğru sarıyor adımlar
Usul usul çiseliyor şarkılar
Hüzün yüklü gözlerimin sırtında
Kardelenler açıyor ardın sıra
Daha çok ölüyorum bu aralar
Ya Rab!
Bu nasıl bir savaştır?
Yüreğim beni vuruyor.
Ya Rab!
Bu nasıl bir sınavdır?
Aklım kaçıyor.
Yüzümdeki hüznün tozunu
Rüzgarlara silkeler
Sonbaharların üstüne atardım
Bir tebessüm karşılığında
Düşeş gelirdi muzurluğum,
Ta ki yüreğimden düşene dek.
Masal okuyor
Eee eee e bana
Uyuyup da büyüyeyim hüzne
Ne kötü yönetiyor
Nasıl da zedeliyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!