Çocuk gülümseyerek helvanı yiyordu.
Keşke ben de anlamasaydım ölümü ve ayrılığı;
Ve böylesine yanmayı.
Biz iki fakir,
Yan yana iki zengin arkadaştık.
Yüreğimiz mutluluk akıtırdı gözlerimizden.
Saçından bir tel düşse yere
Toz değmiştir diye tenine
Ah, gözyaşlarımda yıkarım
Canımdır saçıma bağlarım
Yüzüne bir solma gelmişse
Ne çok gülerdin, ne çok.
Nerede gülen bir çocuk görsem
Yüzün resimleniyor.
Ağlayarak koşuyorum ardından..
Ölerek yaşamak
İki dünyayı yaşamak.
Mesela
Yer yer bu dünyaya hiç ait olmuyorsun.
Ki bu dünya ait olunacak bir yer mi ki?
İçimdeki şu ağrılı hasret olmasa...
Akşam oldu.
Bugün de
Yüreğimin terini ellerime sildim.
İçime dönerken
Ayaklarım geri geri sarıyor.
Çiçeğimi gözyaşımla suluyorsam
Ardı ardına sancılar çekiyorsam
Rabbime içten içten gülümsüyorsam
Demek ki kalbimden tekrar doğuyorum
Alnımdan boncuk boncuk dökülüyorsam
Akasyalar çiçek açmış.
Benim akasya ağacım
Sanki selam getirdi senden zaman.
İçimde bir çoşku.
Son nefes koştum yılları.
Bir aşağı bir yukarı koşuyorum o patika yolda.
Yolların, yılların, bugün de elleri bomboş
Can yanım, yoksun
Akşamlar bunu cana bir milyon hatırlatıyor
Gün batıyor, sen hâlâ uyuyor musun
İçim sancıyor, sen beni duymuyor musun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!