Seni annenden bile daha çok sevdim
Haylazlığına delirip durmam ondan
Bana yanlış yapmaya kalkışma bayım
Aşığın öfkesi de hardır, yakarım
Seni annendeki merhametle sevdim
Şiiri sevmiyormuş.
O neymiş öyle hüzünlü hüzünlü...
Senin duyguların sirke...
Şiir şarap...
Sevmemen normal tabii...
Seni sevmek
Dünyalar dolusu hasrete rağmen
Zahmet değil rahmet
Seni sevmek hazine
İnci, mercan, zümrüt gönüle
Öyle güzel esiyordu ki rüzgar
Sen diye içime çektim
Öyle güzeldi ki gökyüzü
Mavisinde gri, süt beyaz bulutlar
Bir kaç parlak yıldız, bir de ay
Öyle güzel esiyordu ki rüzgar
Sen diye içime çektim
Öyle güzedi ki gökyüzü
Mavisinde gri, süt beyaz bulutlar
Bir kaç parlak yıldız, bir de ay
Yarama resmini örtüyorum
Özden ince ince sızıyorum
Yollarına ırmak oluyorum
Sen duvarlarım ol etrafıma
Buzullara yakalanıyorum
Sanki hiç gitmemiş gibi içimdesin.
Bazen seni çağıracak gibi oluyorum
Adın dilimden içeriye geri dönüyor
En zoru da bu sanırım.
Senli sensizlik...
Bahar
Sen hep şiir şiir konuş bana
Ben anlarım
Biz hep şiir şiir konuşalım şiir olmaya.
Akşamdan bir rüzgar eser omuzlarıma
Gittikçe sen olmaktayım
Kırların kokmaktayım
Kısık kısık bakmaktayım
Keşfine çıktıkça
Kendimi bulmaktayım
Harında yanmaktayım
Keşke gelebilseydin
Kırık dökük de olsa zaman ve içim
Kırk sevinçli gülüşle yamardık biz onu
Ne çıkar, sular kesilmiş, ekmek bitmiş
Hiçbiri seni beklemek gibi değil ki
Ah gelebilseydin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!