Çocukken, kolay sanırdım yaşamayı...
Meğerse hayat bize dertler büyütürmüş...
Bir toprağa, bir yangına batıp çıktın mı hiç?
Uyursun, uyanırsın; uyursun, uyanırsın.
Her kül içinde bir kıvılcım barındırır ey!
Küllerimden doğdum defalarca sancılarla.
Bugün de düşmek üzere takvimlerden
Üst üste yığılan dünlerin üstüne.
Mecburiyet duraklamayı affetmiyor
Ne de gereğinden fazla koşmayı...
İstesek de istemesek de
Geceye öleceğiz yaşamak için.
Hayatın kenarından,
''O,'' toprağa düştü;
Ben ise,
Canımdan düşüp darmadağın oldum.
Mevsim bahar deyip
Şaşkın şaşkın bakma bana güneş;
Hayat tutunma çabasıdır...
Üstümdeki dağın ucundan tutmadınız, bari üstüne çıkmasaydınız...
İçimde benli hikayeler birikti;
Kimi yarım,
Kimi sonlu...
Okumak istemediğim hazin sonlu...
Derinlerdeyim
Derinden derinden.
Hem Yakup'um hem Züleyha.
Kör nasihatlar bileyledim
Ruhumdaki urlara
Olmadı.
Gidiyorlar
Ayakkabılarını vedaya çıkarıp
Canı elbiselerinden çıkartıp
Varlığı bir minderlik yer kaplarken
Yokluğunu dünyaya aldıramıyoruz
Kendi başının çaresine bakabileceklere
Ömrünüzü binek yapmayın.
Farz edin ki öldünüz
Kimseye mezardan koşulmuyor.
Elinde anahtarın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!